Θύμησες...
Καμιά φορά, ενώ παίζω κάποιο παιχνίδι στον υπολογιστή ή χαζεύοντας γενικότερα, έρχονται στο μυαλό μου εικόνες απ’ το παρελθόν, απ’ τα παιδικά μου χρόνια. Λες και προσπαθεί το υποσυνείδητό μου να μου πει κάτι. Τι όμως; Το σίγουρο είναι ότι με κάνει να αναπολώ εκείνες τις εποχές της αγνότητας και ξενοιασιάς. Η αλήθεια είναι πως όταν έρχονται οι στιγμές εκείνες στο μυαλό μου νοιώθω φευγαλέα γαλήνη κι ευτυχία. Δεν ξέρω αν τότε ήμουν ευτυχισμένη πάντα, το σίγουρο όμως είναι πως ήμουν πιο ευτυχισμένη απ’ ότι τώρα και πιο ήρεμη. Μου κάνει επίσης εντύπωση η καθαρότητα των εικόνων, λες κι ήταν χθες. Ειδικά αν υπάρχει κάποιο ερέθισμα όπως μυρωδιά, γεύση ή μουσική τότε είναι σαφώς πιο έντονες. Είμαι σχεδόν βέβαιη πως θυμάμαι ακόμα και σκέψεις που είχα, αν είχα, διότι πολλές απ’ αυτές τις θύμησες είναι σε πολύ μικρή ηλικία. Θυμάμαι ακόμα και κάποιες απ’ τις ιστορίες που έφτιαχνα με το μυαλό μου. Τι φαντασία είχα τότε! Πόσο θα ‘θελα να την ξανάβρισκα και να ομόρφαινα έτσι την πεζή...