Στο Μυαλό της Θεότητας

Χθες είχαμε πάει μια βολτούλα με τη φίλη μου τη Ρούλα και μέσα σ' όλα συζητήσαμε και για τα blogs μου. Της είπα για τις αλλαγές που θέλω να κάνω και πως θα ήθελα να είναι η τελική τους εικόνα και περιεχόμενο. Της είπα, επίσης, πως θα ήθελα βοήθεια για να γίνουν όπως αυτά των fashion ή beauty bloggers, αλλά δε μου επιτρέπει το budget μου ακόμα να κάνω κάποιες απ' αυτές τις αλλαγές. Μέχρι που φτάσαμε και στο θέμα της έμπνευσης. Της έλεγα, λοιπόν, πως τον τελευταίο καιρό πέρα απ' το MySFProject δεν έχω γράψει κάτι άλλο κι ότι δεν έχω κάποια ιδέα. Δεν έχω έμπνευση. Μου απάντησε κάτι που έχω πει κι εγώ στον εαυτό μου. Να γράφω για οτιδήποτε μου συμβαίνει, καλό ή κακό. Να το κάνω ιστορία ή ποιήμα. Το θέμα, όμως, είναι πως δεν είναι πάντα εύκολο. Υπάρχουν φορές που καταφέρνω να αποτυπώσω γραπτώς και αρνητικές καταστάσεις ή συναισθήματα. Άλλες πάλι γράφω και σβήνω χωρίς αποτέλεσμα. Ήδη σήμερα, έσβησα δυο αναρτήσεις, που είχα στο πρόχειρο όλον αυτόν τον καιρό. Καμιά φορά τα αρνητ...

Και ναι γράφω, χωρίς να το έχω προγραμματίσει, την ημέρα που το Sugar Free Projecct κλείνει 2 μήνες!!! Κι έρχομαι να γράψω κυρίως με ευχάριστα νέα! Έχουμε και λέμε, λοιπόν! Την προηγούμενη εβδομάδα πήγα στο φαρμακείο να ζυγιστώ, γιατί είχα την αίσθηση, κυρίως με τα ρούχα, ότι είχα χάσει κιλά, παρά τις ατασθαλίες που είχα κάνει (κι ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση). Κι η ζυγαριά μ' επιβεβαίωσε με ένα κιλό μείων! Είναι πιθανό να έχω χάσει λίγο παραπάνω, γιατί μου κάνουν ρούχα που μου έρχονταν στα 85 κιλά κι όχι - αν θέλετε το πιστεύετε - στα 86. Το κακό είναι πως απ' τη χαρά μου ξέχασα να βγάλω φωτογραφία για να μη νομίζεται πως σας λέω ψέματα. Δεύτερον, σε λιγούρες για γλυκό περιορίστηκα σε ζελέ με κρέμα ή καρύδα. Η τελευταία πια μου φαίνεται πολύ γλυκιά και αρχίζω να τη βαριέμαι (απίστευτο μου φαίνεται). Επίσης, την Παρασκευή που με έστειλε η μαμά να της πάρω ένα ντόνατ (ο ενικός είναι ντόνατ κι όχι ντόνατς, όπως συνηθίζει ο κόσμος να λέει), παρότι κυριολεκτικά έλιωνα να ...

Όλες αυτές τις μέρες, που δεν κατάλαβα πως πέρασαν, δεν είχα καθόλου διάθεση να γράψω. Κι ο λόγος ήταν ότι δεν είχα κάτι αξιόλογο να γράψω και δε θέλω να γίνομαι βαρετή. Επίσης, έχουν γίνει πολλά άλλα πράγματα που ήθελαν χρόνο κι ενέργεια, όπως και πράγματα που δε γίνονται και φέρνουν εκνευρισμό. Όλες αυτές τις μέρες, λοιπόν, που δεν έδινα το παρόν έγιναν τα εξής ατοπήματα: έφαγα δυο φορές από ένα μπισκότο και  χθες έφαγα ένα κρουασάν με σοκολάτα που μας έφεραν μουσαφίριδες Βέβαια, υπήρξαν και πολλές φορές που λιγουρεύτηκα πολλά (όπως τα γλυκίσματα που τρώει η μαμά), αλλά δε λύγησα. Θέλω, όμως, να σταθώ στο πρώτο ατόπημα, το οποίο έγινε εντελώς αυθόρμητα, υποσυνείδητα, ειδικά τη δεύτερη φορά. Αυτό μ' έκανε να σκεφτώ τα υποσυνείδητα κουτάκια που κάνουμε στο μυαλό μας και τους αυτοματισμούς που δημιουργούνται από αυτά. Πως, για παράδειγμα, έχω συνδέσει το άγχος με τα γλυκά κι άρα όποτε αγχώνομαι τρώω γλυκό. Κι αναρωτήθηκα κατα πόσο μπορούμε να βγούμε από τα κουτάκια που φτι...

Πως πέρασαν τόσες μέρες ούτε που κατάλαβα!! Δε νομίζω να μου έχει ξανασυμβεί αυτό που συμβαίνει εδώ και ένα μήνα περίπου και ειδικά την τελευταία εβδομάδα. Να πηγαίνουν, δηλάδή, τα πράγματα τόσο στραβά για τόσο πολύ καιρό! Πραγματικά μου φαίνεται απίστευτο όταν το σκέφτομαι. Το αποκορύφωμα, βέβαια, ήταν την τελευταία εβδομάδα. Εκεί που λέω ότι τελειώνει μια υποχρέωση και θα δώσω επιτέλους βάρος σε κάτι που έχει μείνει πίσω και με αγχώνει, προκύπτει κάτι άλλο. Ώρες ώρες σκέφτομαι μήπως είναι ο τρόπος του Σύμπαντος να μου πει να μην συνεχίσω με μια υπόθεσή μου ή αν με ελέγχει να δει αν παρατήσω ή είμαι αποφασισμένη! Όπως και να έχει, επειδή προέκυψαν και κάποια μικροθεματάκια υγείας, όπως ένα απόστημα σ' ένα δόντι, ούτε που ξέρω ούτε και θυμάμαι τι ακριβώς έχω κάνει με τη διατροφή. Ατασθαλίες έχουν γίνει και στο SFProject, αλλά όχι όπως εκείνη με το κανταΐφι. Τα κλασικά. Καμιά καρύδα ή καμιά ζελεδοκρέμα. Για να είμαι, όμως, σωστή, πρέπει να πω πως μέσα σ' όλον αυτό τον πάν...

Νέος μήνας μπήκε και το 100days Sugar Free Project έχει γενέθλια!!! Ξεκινάει σήμερα ο δεύτερος κύκλος του! φωτό από pixabay.com Κι άρχισε με άσκηση, αλλά δυστυχώς, και με "ατασθαλία". Έφαγα ένα παγωτάκι χωρίς ουσιαστικό λόγο, ενώ έχω δηλώσει ότι θα το τρώω μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Όπως, είχα πει και σε άλλη ανάρτηση θα ξανατεθούν οι όροι και πιθανότατα θα προστεθούν κι άλλοι. Αυτό, όμως, θα γίνει μετά τις 9/10 που θα έχω πάει και στον διαιτολόγο μου, μήπως μου δώσει άλλες κατευθύνσεις. Μέχρι τότε θα προσπαθήσω να με επαναφέρω στον δρόμο του στόχου μου. Ο οποίος στόχος είναι διπλός: να σταματήσω να τρώω τόσα πολλά γλυκά και να τ' αντικαταστήσω όταν θέλω ένα σνακ με φρούτα ή λαχανικά. Άρα, το πιο απλό που έχω να κάνω είναι όταν θα έχω όρεξη για γλυκό να τρώω φρούτο και ΤΙΠΟΤΑ άλλο!!! Ακούς Αθηνάααα;;; Είναι τόσο απλό, αν το σκεφτείτε, κι ο εγκέφαλός μου το κάνει να φαίνεται βουνό. Βέβαια, γνωρίζοντας πως λειτουργεί ο εγκέφαλος και με τη βοήθεια του διαιτ...

Κι εδώ ολοκληρώνεται ο πρώτος μήνας του 100days Sugar Free Project!! Μου φαίνεται απίστευτο που πέρασε κιόλας! Νομίζω πως, αυτή η ανάρτηση δικαιωματικά θα αφιερωθεί σ' έναν απολογισμό του μήνα αυτού. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε: Ο μήνας κι η προσπάθεια ξεκίνησαν με πολύ ενθουσιασμό και για περίπου 15 μέρες πήγαινε καλά. Μετά ξεκίνησαν οι ατασθαλίες και στη διατροφή και στο project. Στο SFProject δεν ήταν όσο μεγάλες όσο στη διατροφή, αλλά δεν παύουν να είναι σχετικά τακτικές με αποκορύφωμα το κανταϊφι την 25η μέρα κι ενα μικρό κομμάτι κέικ την επομένη. Τις καρύδες (όχι το γλυκό με το κερασάκι, αυτές που πουλάνε σε σουπερμάρκετ και περίπτερα) δεν θα τις θεωρούσα ατασθαλίες, αν τις είχα αναφέρει στην πρώτη ανάρτηση, αφού τις είχα σκεφτεί, κι αν δεν ηταν τόσο τακτική η κατανάλωσή τους. Γενικά, από άποψη διατροφής και ενγχειρήματος τα πράγματα ξεστράτησαν πολύ μετά το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα. Υπήρχαν, όμως, και κάποια θετικά. Ένα θετικό είναι ότι ξεκίνησε το project με ένα κιλ...