Παγωνιά
Λατρεύω αυτή την ακινησία, τη γαλήνη και τη σιωπή της Παγωνιάς! Μέσα της ακούγονται καθαρά το Μυαλό, η Καρδιά και το Σύμπαν μιλάει! Μια στιγμή Παγωνιάς εγκυμονεί μια Αιωνιότητα Άνοιξης κι Αναγέννησης. Κάθε φορά που μοιάζουν όλα παγωμένα, ασάλευτα τότε είναι που όλα ξεκινούν. Πως μ’ αρέσει αυτό το γκριζόλευκο ψυχρό χρώμα της Παγωνιάς! Αποτελεί τον τέλειο καμβά για ουράνια τόξα! φωτό από http://paulabrown.net/ Μια σταγόνα Παγωμένης φρεσκάδας ξυπνάει κοιμισμένα Καλοκαιρινά Όνειρα. Κάθε τέλεια λευκή νιφάδα θυμίζει την τέλεια, ατέρμονη αρμονία του Κόσμου. Λατρεύω αυτή την ακινησία, τη γαλήνη και τη σιωπή της Παγωνιάς! Μέσα της ακούγονται καθαρά το Μυαλό, η Καρδιά και το Σύμπαν μιλάει!