Στο Μυαλό της Θεότητας

Είναι καλοκαίρι και βραδιάζει. Ιδανική εποχή για να περάσεις κάποιες ώρες του βραδιού στο μπαλκόνι. Όχι πια. Εδώ και χρόνια τα πατζούρια κλείνουν από νωρίς σχετικά, ενίοτε και τα παράθυρα. Για να περάσεις μια βραδιά στο μπαλκόνι πρέπει να έχεις παρέα. Και θα μου πείτε και τι έγινε που δε μπορείς να κάτσεις το βράδυ στο μπαλκόνι; Μήπως θα δεις τίποτα φοβερό; από Troy House Photografy Όλο τοίχους, λίγα φώτα και βουή απ' τα αυτοκίνητα στους κεντρικούς πολυσύχναστους δρόμους. Αν μάλιστα μένεις και πάνω σε τέτοιο δρόμο κάηκες! Θυμάμαι λίγο παλιότερα - περίπου δεκαετία, όχι περισσότερο - έβγαινα τα βράδια στο μπαλκόνι με το walkman. Πότε έβαζα κασέτες και πότε σεργιανούσα τα fm να πετύχω τραγούδια που μου άρεσαν. Έμενα έτσι μέχρι αργά, σχεδόν μέχρι τις τρεις τα ξημερώματα! Μ' άρεσε μετά από κάποια ώρα η ηρεμία της φύσης που απλωνόταν παντού. Διακόπτονταν, βεβαία, βίαια από κάποιο αυτοκίνητο ή κάποιο μηχανάκι αλλά ήταν όμορφα. Καμιά φορά ο σκοτεινός κήπος φάνταζε τρομακτικό...

Αχ! αυτές οι κρύες μέρες του χειμώνα κι αυτά τα χρωματιστά καλοκαιρινά απογεύματα φύλακες λες των αναμνήσεων  που ξεκλειδώνουν για μια στιγμή μόνο στάλες στις ώρες μιας ημέρας σε φιλούν γλυκά σαν ερωτευμένοι άγγελοι και σε κάνουν να δακρύζεις. Και φοβάσαι την άλλη μέρα να ξυπνήσεις μη λησμονήσεις τη χαρά που τ' όνειρο σου έδωκε αφού είσαι μαθημένος   στο χθες καλύτερα να ζεις.   από wallcoo.net Ψάχνεις απαντήσεις να βρεις για τον κόσμο,  κοσμολογίες, φιλοσοφίες γεννάς που, όμως, σαν κρύσταλλα σπάζουν αν τον κρυμμένο σου εαυτό αγνοείς. Οι αλλαγές στη ζωή σου συγκλονιστικές και μεγάλες Που την κάθε σου σκέψη κλονίζουν  και μ' ένα σου μόνο βήμα πίσω  μπορείς καθαρότερα να δεις. *κι αυτά του 1997 - 98

Ο χρόνος περνάει αφήνει εικόνες και φεύγει το σώμα χαϊδεύει σημάδια χαράζει κυλάει και φεύγει. Ζωγραφίζει πάνω στη φύση,  σ' ανθρώπους και πράγματα  γυρνάει, περνάει μακριά ξεγλιστρήσει σαν ποτάμι κυλάει μα ποτέ δε σταματάει.   από society6.com Κι εσύ τον κοιτάς  τη στιγμή που την ψυχή προσπερνά τη ζωή ξεγελά κι αναμνήσεις γλυκές και πικρές γεννά. Πονηρά σου γελάει προσπαθείς να τον πιάσεις  κι όμως πάντα ξεγλιστράει.  *ένα από τα παλιά μου (1997-98) 

Είναι κάτι μεσημέρια που απλώς θέλω την ησυχία μου. Να είμαι μόνη και το μόνο που θα ακούγεται να είναι οι ήχοι της φύσης...  "Βρίσκομαι σε ένα σπίτι, ίσως στην επαρχία, δίπλα στο κύμα, που όμως έχει και κήπο απ την άλλη μεριά. Έχω μαζί μου το laptop μου, γιατί σε τέτοιες φάσεις με επισκέπτεται κι η έμπνευση - η μόνη παρέα που δέχομαι τέτοιες στιγμές. Με γραφική ύλη γενικότερα και με βιβλία το σπίτι αυτό  είναι σίγουρα γεμάτο.  Ξαπλώστρες, αιώρες κάτω από ομπρέλες, παγκάκια στη δροσιά ενός μεγάλου δέντρου  συμπληρώνουν την εικόνα μαζί με δροσερά ροφήματα και φρούτα. Η μουσική μου θα είναι συντροφιά στο γράψιμο και η φύση στο διάβασμα. Τηλεόραση δεν υπάρχει.  Κι έτσι απλά, δροσερά κι αέρινα θα περνούσε ένα υπέροχο, δημιουργικό απόγευμα, μέχρι το βράδυ που θα ετοιμαστώ να βρω τους φίλους μου σε μια απ' τις καλοκαιρινές εξόδους μας κάπου δίπλα στη θάλασσα." Τι υπέροχη ηρεμία!!! Τι ομορφιά!!! Αλλά δυστυχώς κάποια στιγμή πρέπει να ξ...

Είναι κάποιες ώρες, κάποιες μέρες που έρχεσαι αντιμέτωπος με τον εαυτό σου. Προσπαθείς να καταλάβεις τι είναι αυτό που ζητάς. Τι είναι αυτό που θες. Κάθεσαι μετέωρος βυθισμένος στις σκέψεις σου, χαμένος στο λαβύρινθο του μυαλού σου και ψάχνεις απαντήσεις. Σα μουδιασμένος δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Κι αναρωτιέσαι πως μερικοί άνθρωποι το κάνουν να φαίνεται τόσο εύκολο. Δεν μπορείς να μην θαυμάσεις αλλά ούτε και να μη ζηλέψεις ανθρώπους που, λες και σε μια στιγμή, έχουν αποφασίσει τι θέλουν κι αρχίζουν αμέσως να καταστρώνουν το σχέδιο τους για να το πετύχουν. Αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι έχουν κολλήσει ποτέ; Έχουν ποτέ πατήσει το pause ; Ακόμα και η αξιολόγηση των πράξεών τους και των αποτελεσμάτων αυτών φαντάζει διαδικασία αυτόματη. Κι έρχεσαι εσύ που η όλη διαδικασία σου παίρνει λίγο έως πολύ παραπάνω κι αισθάνεσαι μικρός κι ελλιπής μπροστά στο μεγαλείο αυτών των δυνατών κι ορμητικών ανθρώπων. Η σταθερότητα κι η σιγουριά με την οποία προχωρούν σε γοητεύει και σε καθηλώνει....