Είναι κάτι μέρες
Είναι κάτι μέρες σαν αυτή που θες να είσαι μόνη μες το σπίτι. Να είσαι ανάμεσα στη μουσική, τα περιοδικά και τα βιβλία σου. Είναι ένα αίσθημα πιο έντονο, ίσως σε άτομα που δεν ζουν μόνο. Θες απλά να περάσεις την ημέρα σου πίνοντας ζεστά ή κρύα ροφήματα, να λιώνεις μπροστά στον υπολογιστή ή την τηλεόραση. Δε θες να μιλήσεις με κανέναν, σχεδόν. Αν ζεις με άλλους εύχεσαι να μη σου απευθύνουν το λόγο παρά μόνο για τ’ απαραίτητα ή γενικά όσο λιγότερο γίνεται. Σήμερα, ιδανικά, θα ήθελα να έμενα μόνη μου σ’ ένα ήσυχο σπίτι, σε μια ήσυχη γειτονιά με ωραία θέα έξω απ’ το παράθυρό μου. Θα ήθελα να είχα έναν ευρύχωρο καναπέ, ένα laptop σφαίρα, τηλεόραση, DVD player , ντουλάπια γεμάτα μπισκότα και chips , ψυγείο με απόθεμα σοκολάτας κι απαραίτητα παγωτό cookies and cream . Θα ήθελα και όσα λεφτά χρειάζονται να καλύψουν το ντιλίβερι της μέρας. Η μέρα θα άρχιζε με καφέ, μπισκότα/κέικ/κρουασάν και facebook . Θα συνέχιζε μέχρι το μεσημέρι με περιοδικά και βιβλία ν...