Μπαταρία: χαμηλή!
Αλήθεια, γιατί μερικοί άνθρωποι χάνουν την ενέργεια και τον ενθουσιασμό τους καθώς μεγαλώνουν ενώ άλλοι σφύζουν από ζωή ακόμα κι αν είναι σε μεγάλη ηλικία; Ανήκω, δυστυχώς στην πρώτη κατηγορία. Τον τελευταίο καιρό συνειδητοποίησα πως έχω "βαρύνει" πολύ και προσπαθώ να καταλάβω το γιατί. Μήπως μεγάλωσα ξαφνικά, βγήκα απ' το ροζ συννεφάκι κι έπεσα με τα μούτρα στο χώμα; Η αλήθεια είναι πως έχω φτάσει σ' ένα σημείο, ηλικιακό, που κατά τη δική μου άποψη δεν έχω άλλο χρόνο. Δε με παίρνει για άλλα ΘΑ. Έχω φτάσει στην ηλικία που πίστευα ότι θα είχαν ήδη πραγματοποιηθεί κάποια "όταν μεγαλώσω/φτάσω την τάδε ηλικία" και κάποια που θα πρέπει να πραγματοποιηθούν τώρα. Δεν έχει πιο κάτω. Αλλά έχω μείνει μετέωρη... Γιατί όμως; Κι άλλες φορές τα πράγματα δε μου έχουν έρθει όπως τα θέλω αλλά ο ενθουσιασμός κι η ενέργεια δεν έλειπαν! Μήπως αυτή η συνειδητοποίηση μου στράγγιξε όλη την αισιοδοξία; Γιατί πραγματικά εκεί είναι που έχω αλλάξει περισσότερο. Κάποτε πίστευα πω...