Στο Μυαλό της Θεότητας

Είναι Σαββατοκύριακο κι είμαι με το άλλο μου μισό σε μια ιδιωτική παραλία με χρυσή αμμουδιά και τα τιρκουάζ κρυστάλλινα νερά σε ένα μέρος που δε γνωρίζω.  Κάνουμε τις βουτιές μας όποια ώρα της ημέρας θέλουμε, μαζί ή και χώρια, αφού το ξύλινο σπιτάκι που μας φιλοξενεί είναι χτισμένο πάνω στην άμμο. Μπορούμε να κάνουμε ηλιοθεραπεία ανενόχλητοι στις δύο ξαπλώστρες που αγγίζουν σχεδόν το κύμα. Ή μπορούμε ν' απολαμβάνουμε το παγωμένο τσάι μας και τα καλοκαιρινά εξωτικά φρούτα κάτω από την παραθαλάσσια τέντα που βρίσκεται στη μια άκρη της παραλίας. Παίζουμε ρακέτες ή βόλλεϋ χωρίς να ενοχλούμε κανέναν κι έτσι το διασκεδάζουμε πιο πολύ!!! Έννοιες δεν υπάρχουν. Αδειάζει το μυαλό, φορτίζουν οι μπαταρίες. Τηλεόραση, διαδίκτυο άγνωστες λέξεις, μόνο ένα τηλέφωνο για ώρα ανάγκης ή για να παραγγέλνουμε ό,τι έχουμε ανάγκη.  φωτό από joshuacripps.com Το απόγευμα, μετά τη μεσημεριανή ραστώνη, απολαμβάνουμε τη δροσερή piña colada (πίνια διαβάζεται κι όχι πίνα ή πείνα)...