Στο Μυαλό της Θεότητας

Χθες είδα για πρώτη φορά το Avatar . Πριν λίγο καιρό είχε δείξει η τηλεόραση το Wall - E . Κι οι δύο πολύ συγκινητικές ταινίες και με έντονο οικολογικό – και όχι μόνο – μήνυμα. Όλοι το καταλάβαμε, όλοι συγκινηθήκαμε, προβληματιστήκαμε, όλοι συμφωνήσαμε και μετά… Και μετά τι; Τι κάναμε μετά; Αρχίσαμε ν’ ανακυκλώνουμε πιο συνειδητά; Μπορεί. Αρχίσαμε να αγοράζουμε και να   χρησιμοποιούμε ανακυκλωμένα υλικά; Ίσως, καμιά φορά, όποτε το θυμόμαστε. Σταματήσαμε να πετάμε τα σκουπίδια μας στο δρόμο, έξω απ’ το παράθυρο του αυτοκινήτου ή να τ’ αφήνουμε στην παραλία μετά το μπάνιο μας; Όχι. Πηγαίνουμε βόλτα στο βουνό και στα δάση και δεν καπνίζουμε ή έχουμε μαζί κάτι για να σβήσουμε τα τσιγάρα μας, αντί να τα σβήνουμε όπου βρούμε με κίνδυνο πρόκλησης φωτιάς; Όχι.  Υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν συνδρομή σε κάποια οικολογική ή φιλοζωική οργάνωση και νομίζουν ότι εκεί τελειώνει η οικολογική τους υποχρέωση, ενώ συνεχίζουν να μολύνουν το περιβάλλον γύρω τους.   Όχι, το να δίνε...