Χρόνια παιδικά
Όποτε πλησιάζουν Χριστούγεννα έχω την τάση να γυρνώ στην παιδική μου ηλικία, είτε με αναμνήσεις είτε με όμορφες χριστουγεννιάτικες συνήθειες, όπως το στόλισμα, τα γλυκίσματα και άλλα πολλά. Τη μνήμη μου αυτή τη φορά την πυροδότησε ο αγαπημένος μου εκδοτικός οίκος. Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή το τμήμα Δ ημοσίων Σχέσεων του Ψυχογιού έστειλε το newsletter του μαζί με τον κατάλογο των νέων εκδόσεων. Είπα, λοιπόν, μιας κι έχω να κάνω με πολλά πιτσιρίκια να δω τι παίζει στα παιδικά βιβλία. Ξεφυλλίζοντας, όμως, τους τίτλους και διαβάζοντας τις περιλήψεις κάποιων που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον δεν άργησα να μπω και πάλι στη διαδικασία της σύγκρισης. Μπορώ να πω πως ακόμα και σ' αυτό η γενιά μου υπήρξε πιο τυχερή. Νομίζω πως είχαμε πρόσβαση σε πιο κλασσικά διηγήματα, πιο απλά ίσως δοσμένα για να τα κατανοούν ακόμα και η μικρότερες ηλικίες. Θυμάμαι, για παράδειγμα, το Τζέην Έυρ που είχα κι ήταν ένα πολύ μικρό βιβλίο για παιδιά του δημοτικού και μάλιστα ήταν στ' αγγλικά το έν...