Στο Μυαλό της Θεότητας

Αυτές οι τελευταίες μέρες κυλούν μες το άγχος και τον εκνευρισμό. Τα πράγματα απλά δεν γίνονται και νιώθω πως όταν τα πιέζω κολλάνε ακόμα περισσότερο. Σχεδόν όλη η εβδομάδα πέρασε με αναβολές κι εμπόδια. Όχι πως δε συνέβησαν κι όμορφα πράγματα, αλλά ως γνωστόν ο άνθρωπος εμμένει στα αρνητικά. Πόσο μάλλον όταν δεν τρέχουν τα σημαντικά. Όπως καταλαβαίνετε, μέσα σ' αυτόν τον πανικό μου είναι πολύ δύσκολο να γράψω. Ειδικά, όταν θέλω να κάνω τα κείμενά μου πιο ενδιαφέροντα. Να δώσω μέσα απο αυτά κάτι που είτε θα σας βοηθήσει είτε θα σας μάθει κάτι και να μην κάνω μια απλή καταγραφή του τι έκανα και τι όχι, λες και γράφω ημερολόγιο. Ξεκίνησα κι έγραψα ένα κείμενο για ένα σημαντικό θέμα, που θέλω να μοιραστώ μαζί σας, αλλά θέλει διόρθωση πριν ανέβει. Και δεν έχω και τον απαιτούμενο χρόνο αυτές τις μέρες για κάτι τέτοιο. Τον λίγο χρόνο που έχω, προτιμώ να τον περνώ στο βουνό, όπου χαλαρώνω, επαναφορτίζομαι και μπαίνουν κι οι σκέψεις σε τάξη. Αυτά τα λίγα για την ώρα. Το πιο πιθανό ε...

Σήμερα, όπως σχεδόν όλες οι Δευτέρες τον τελευταίο καιρό, η μέρα ήταν γεμάτη. Είχα κυρίως εξωτερικές δουλειές οπότε δε είχα και χρόνο ούτε να σκεφτώ για φαγητό, πόσο μάλλον να λιγουρευτώ κάτι γλυκό. Ακόμα και στο ιατρείο του γαστρεντερολόγου* μου, που είναι πάνω από φούρνο και μύριζε λουκουμά η περιοχή κι η σκάλα, δεν έτρεξε ούτε σάλιο! Ούτε όταν αγόρασα ένα cake για τη μουσαφίρισα που θα ερχόταν κάποια στιγμή το απόγευμα. Πολύ θα ήθελα να γίνω σαν την κυρία που έφαγε μισό κομμάτι cake Το πρόβλημα προέκυψε όταν γύρισα σπίτι από το γιατρό μου. Η φίλη μας είχε έρθει και φυσικά είχε φέρει κι εκείνη το κάτι τις! Αρχικά, παρότι μου είπε η μητέρα μου περίπου τι είχε φέρει, δεν έδωσα σημασία, αν και ήδη στο γυρισμό σκεφτόμουν να πάρω παγωτό ή καρύδα. Αφού φάγαμε κι έφυγε η μουσαφίρισσά μας, άνοιξα το κουτί για να επιβεβαιώσω το περιεχόμενο. Και τι να δω;; Δυο απ' τ' αγαπημένα μου γλυκά, που είχα και πολύ καιρό να φάω! Ό,τι απέμεινε!! Δυο ήταν τα κανταΐφια και τα φάγαμε με ...

Η χθεσινή μέρα ήταν χρωματισμένη απ' την όμορφη αίσθηση που άφησε η Παρασκευή, ενώ αντίθετα η σημερινή μέρα ήταν γεμάτη εκνευρισμό. Εκνευρισμό κι άγχος για αυτά που "πρέπει" να γίνουν μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες. απ' το pinterest της Niah Το μυαλό σήμερα είναι φουρτουνιασμένο, μες τη μαύρη μαυρίλα. Κι αυτό γιατί τα πράγματα που πρέπει να γίνουν, δεν είναι απαραίτητο να γίνουν. Απλά ας πούμε πως υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να έχουν ένα αποτέλεσμα που για τους περισσότερους είναι θετικό, για μένα όμως είναι και αρνητικό. Δε θα σας κουράσω παραπάνω με πράγματα που δεν έχουν σχέση με το SFProject. Ο εκνευρισμός, βέβαια, είναι και για άλλους λόγους τους οποίους έχω ξαναναφέρει. Οπότε ούτε με αυτό θα σας κουράσω. Το μόνο που θα σας πω είναι κάτι ευχάριστο που έγινε κι έτυχε να αφορά θέμα προηγούμενης δημοσίευσης. Σήμερα το απόγετυμα η θεία μου είχε επισκέψεις και μας έφερε κι εμάς ένα κομμάτι μιλφέιγ, που μας αρέσει. Η μαμά έφαγε μισό κι έδωσε το άλλο μισό...

Κι ενώ έχει ξημερώσει η 23η μέρα, εγώ προσπαθώ να ξυπνήσω και να βάλω το μυαλό μου σε τάξη. Ελπίζω το γράψιμο να με βοηθήσει. Όπως σας είπα και στην τελευταία ανάρτηση, χθες δεν είχα χρόνο να γράψω. Το πρωί είχα κάποιες υποχρεώσεις και το απόγευμα είχα κάποια πολύ ευχάριστα πράγματα να κάνω! Το πρώτο ήταν να πάμε με μια απ' τις καλύτερες φίλες μου, τη Ρούλα, στην έκθεση φωτογραφίας, που συμμετείχε μια άλλη κολλητή μου, η Χαρά! Είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι' αυτό, γιατί ήταν η πρώτη έκθεση που συμμετείχε η φίλη μου και πολύ περίφανη γιατί η μια απ' τις φωτογραφίες της ήταν η φωτογραφία της αφίσας της έκθεσης! Το δεύτερο ήταν να πάμε με την Ρούλα για μια sangria, μετά από πολύ πολύ καιρό! Όπως καταλαβαίνεται η χθεσινή μέρα ήταν πολύ γεμάτη. Επίσης, οι τελευταίες μέρες ήταν γεμάτες με καρύδα... Αυτό με προβληματίζει πολύ. Και όσων αφορά στο κατά πόσο θα πρέπει να επεκτείνω το πρόγραμμα και στο πότε πρέπει να αναθεωρήσω τους κανόνες που έχω θέσει και ποιοι θα πρέπει να είν...

Γράφω δυο φορές σε μια μέρα - θα τρελαθώ!!! Πάλι δεν έχω πολλά να γράψω για το πως έχει πάει η μέρα. Η αλήθεια είναι ότι δεν αντιστάθηκα πάλι στην καρύδα. Αυτές τις μέρες συμβαίνουν διάφορα πράγματα, όχι άσχημα, που όμως μου προκαλούν άγχος. Οπότε αυτόματα ξυπνάει η "ανάγκη" για γλυκό. Η αλήθεια είναι πως άλλες φορές θα είχα σπάσει και θα είχα φάει κάτι πολύ χειρότερο από καρύδα. Κι άλλη μια αλήθεια είναι πως μια απ' τις προηγούμενες μέρες μου πέρασε απ' το μυαλό να ενδώσω, αλλά κράτησα χαρακτήρα, γιατί ο σκοπός μου ξεπερνάει κατά πολύ την αλλαγή της καής συνήθειας. Αυτό που κάνω, είναι ουσιαστικά ένα βήμα προς τη γενικότερη αλλαγή που θέλω να πετύχω στη ζωή μου, πράγμα πιο σημαντικό απ' το να φάω ένα γλυκό. Και μιας που μιλάμε για γλυκά, να σας πω κάτι που ξέχασα να αναφέρω στην πρώτη ανάρτηση και δεν έχω αναφέρει σε άλλη. Πριν ένα χρόνο που είχα μείνει 30 μέρες χωρίς γλυκό, μόνο με τη ζάχαρη στον καφέ, τα κριτσίνια, τα κουλούρια και τις τυρόπιτες, όταν πι...

Αυτή τη φορά άργησα πολύ. Δευτέρα δεν είχα κάτι συγκλονιστικό να γράψω, από κανέναν τομέα της ζωής μου! Την Τρίτη, περπατούσα δυο ώρες για να πάω και να έρθω για μια δουλειά κι είχα και συνέχεια στο σπίτι. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, μέχρι το βράδυ το μυαλό είχε ρετάρει και το σώμα πονούσε! Κι ερχόμαστε στην χθεσινή μέρα, η οποία δεν ήταν και πολύ καλή από θέμα διάθεσης και ψυχολογίας. Κι αυτό βγήκε και στο πως και τι έφαγα. Νομίζω πως το project πρέπει ν' αλλάξει και να γίνει κατι σαν 100days to keep your diet project. Γιατί μπορεί γλυκά να μην τρώω πια και ν'αντιστέκομαι, αλλά τη δίαιτα δυσκολεύομαι πολύ να την τηρήσω. Μου φαίνεται πως, ενώ αρχικά δεν το ήθελα, θα εμπλουτίσω λίγο τους κανόνες. Θυμάστε που έλεγα πως σιγά σιγά θα πρέπει να βγάλω κι άλλα πράγματα που τρώω αντί για γλυκά; Ε, αυτό θα γίνει σίγουρα από Οκτώβρη. Η ιδέα έχει γίνει ακόμα πιο έντονη μετά από ένα live βίντεο που παρακολούθησα στη σελίδα του John Assaraf και το έχω ανεβάση στη σελίδα του Blog μου στο...

Μου αρέσει που και που να γράφω για δυο μέρες μαζί. Αφενός, δε σας κουράζω κάθε μέρα κι αφετέρου, είναι πιο εύκολο και για μένα όταν κάποια μέρα δεν έχω κάτι να γράψω ή είμαι πολύ κουρασμένη για να γράψω. Όπως θα μου άρεσε, αν είχα πολλά να πω, να κάνω δύο αναρτήσεις σε μια μέρα! Η χθεσινή μέρα ήταν ΥΠΕΡΟΧΗ!!! Ασχολήθηκα κυρίως με τον εαυτό μου κι έκανα πράγματα που μου αρέσουν! Το αποκορύφωμα, δε, ήταν η επίσκεψη στο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο. Δεν έχω καλύτερο, πόσο μάλλον όταν έχω κι εξαιρετική παρέα! Είχα αρκετά χρόνια να πάω και το χάρηκα πολύ! Περπατήσαμε με τη φίλη μου πάνω από δυο ώρες στην έκθεση και πάλι δεν τα είδαμε όλα, όσο θα θέλαμε. Το μόνο μελανό σημείο ήταν το περιορισμένο budget μου. Ζω για τη μέρα, την πρώτη από πολλές ακόμα, που θα πάω σε έκθεση βιβλίου και θα αγοράσω όσα βιβλία τραβάει η ψυχή μου! Κατάλογοι και το βιβλίο που αγόρασα Όπως και νά 'χει η μέρα κύλησε πολύ όμορφα, το μυαλό ήταν πολύ μακριά από φαγητά, γλυκά και λοιπά εδέσματα. Θα μπορούσα ...

Φτάσαμε κιόλας στα μέσα του πρώτου μήνα του Sugar Free Project!!! Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός!! Σα νεράκι πέρασαν αυτές οι πρώτες 15 μέρες κι ούτε ένιωσα να στερούμαι κάτι! Ίσα ίσα πιο πολύ στεναχωριέμαι για τις ατασθαλίες στη διατροφή παρά για το ότι δεν τρώω γλυκά. Κανοινικά θα το γιόρταζα στην παραλία σήμερα, αλλά φρόντισαν κάποιοι να μην την ξαναπλησιάσουμε για καιρό. Δε θέλω καν να σκέφτομαι πόσα πλάσματα πέθαναν ή θα πεθάνουν εξαιτίας της καταστροφής αυτής... Τέλος πάντων, αυτό είναι ξεχωριστή ανάρτηση (αν και δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να την κάνω, πονάει πολύ) και δεν είναι και της παρούσης. Αφού, λοιπόν, δεν μπόρεσα να γιορτάσω στη θάλασσα, όπως ήταν κανονισμένο, κατάφερα να πάω βόλτα στο βουνό. Αργά και για λίγο, αλλά αναζωογονήθηκα! Καθάρισε το μυαλό κι ηρέμισε η ψυχή. Η θέα της θάλασσας, παρά το κακό που της συνέβει, δεν είχε καμιά διαφορά απ' τις προηγούμενες φορές. Ήρεμη και πανέμορφη μου μετέφερε τη γαλήνη της. Έβγαλα φωτό αλά παραλία με παπούτσια κι όχι πα...

Δεν είμαι για συγχαρητήρια ακόμα... Χθες το βράδυ, τελικά ενέδωσα στον πειρασμό που σας έλεγα. Ενέδωσα σε μισό τυροκούλουρο. Θα μου πείτε που το βρήκα βραδιάτικα. Είναι μια παραλαγή που κάνω καμιά φορά στο πρωινό μου, το οποίο είναι ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης μ' ένα τυράκι. Και για να μην τρέχω κάθε πρωί στο φούρνο, αγοράζω αρκετά και τα διατηρώ στην κατάψυξη. Και κάπως έτσι τα βρίσκω και το βράδυ! Και σήμερα η μέρα έδειχνε πολλά υποσχόμενη μέχρι το μεσημεριανό. Σωστή στο πρωινό, σωστή στο δεκατιανό σνακ, ατασθαλία στο μεσημεριανό, άλλα αντί άλλων στο βραδινό. Κι όλα αυτά λόγω κακής διάθεσης επειδή πάλι άλλαξε το πρόγραμμά μου. Ή μάλλον, αυτή είναι η δικαιολογία. Το μυαλό ακόμα ψάχνει λόγους και τρόπους να γίνει αυτό που έχει συνηθίσει να γίνεται. Κι εγώ ακόμα το αφήνω. Καλά λένε ότι ο εαυτός μας είναι ο χειρότερος εχθρός μας. Φωτό από το pinterest του competeeveryday.com Που θα πάει, όμως! Έχω άλλες 86 μέρες να στρώσω. Και πιστεύω πως με βοηθάει περισσότερο το ότι γράφω ε...

Ίσως η πιο σωστή μέρα!!! Και σε ό,τι αφορά τη διατροφή αλλά και το SFProject, μέχρι τώρα (21:05), έχω υπάρξει τύπος και υπογραμμός! Έτοιμη είμαι κάποιες στιγμές να κάνω την ατασθαλία στη διατροφή, αλλά για την ώρα κρατώ χαρακτήρα (παρακαλάει τη φωνή της λαιμαργίας στο μυαλό της να πάψει)!!! Η αλήθεια είναι πως σήμερα πεινούσα σχεδόν όλη μέρα. Οι δυο καφέδες, τα δύο με τρία λίτρα νερό, το πρωινό, ένα κράκερ και το μεσημεριανό δεν ήταν ικανά να με κρατήσουν χωρτάτη μέχρι την ώρα του βραδινού. Στις 18:00 πεινούσα πάλι. Μισή ωρίτσα μετά, γέμισα κι εγώ ένα μπολ με φρούτα, έβαλα και γιαούρτι και το καταβρόχθισα! Τώρα, ακόμα νιώθω φουσκωμένη! Για του λόγου το αληθές Αν, όμως, τελικά υποκύψω θα το μάθετε αύριο. Μέχρι τοτε σας γλυκοφιλώ και σας εύχομαι να είστε και να περνάτε καλά!

Απόψε γράφω απ' το μπαλκόνι μεν, νυσταγμένη δε! Και δεν έχω και πολλά να πω... Η μέρα και σήμερα λίγο περίεργη, με το πρόγραμμα να αλλάζει πάλι, αλλά και με κάποιες όμορφες στιγμές. Το ευχάριστο είναι πως, παρά το άγχος της ημέρας, το μυαλό δεν πήγε στα γλυκά, αλλά άρχισε να σεργιανίζει σε φρουτένια μονοπάτια! Και το αναφέρω αυτό γιατί, όπως νομίζω έχω ξαναπεί, συνήθιζα όταν αγχωνόμουν/στεναχωριόμουν να στρέφομαι στα γλυκά για ανακούφιση. Το επόμενο βήμα, λοιπόν, είναι να μετατραπεί η σκέψη "μήπως να φάω φρουτο" σε κίνηση "παίρνω και τρώω το φρούτο ή το λαχανικό"!!! Είναι απλώς θέμα μυαλού. Αν αλλάξει η συνήθεια, θ' αλλάξει και η σκέψη! Κι όταν αλλάξει η σκέψη, θα υπάρχει μια νέα υγιέστερη συνήθεια! Τόσο απλά! Τα έχω αναλύσει λίγο και στην πρώτη ανάρτηση του project, την οποία θα πρέπει να ξαναδιαβάσω άμεσα!!! φωτό από pixaday.com Σας χαιρετώ κι ανανεώνω για αύριο!!!

Καλή και Δημιουργική Εβδομάδα!!! Κι η σημερινή μέρα άρχισε λίγο περίεργα από διάθεση, αλλά έστρωσε κάπως στη συνέχεια. Εξακολουθώ να έχω την αίσθηση ότι κάτι κάνω λάθος. Κι είναι λογικό, γιατί ουσιαστικά δεν κρατώ το προγραμμα της διατροφής μου. Αρχίζω και στρώνω σε ό,τι αφορά το Sugar Free Project, αλλά ξεφεύγω από τη διατροφή. Αν δεν κάνω λάθος, από ψυχολογικής άποψης αυτό είναι αναμενόμενο. Τουλάχιστον έτσι είχε πει ένας γιατρός σε μια φίλη για το τσιγάρο και γενικότερα τους εθισμούς. Όταν κόβεις έναν, δε μπορείς εύκολα να κόψεις μαζί κι άλλον. Αυτό, όμως, που παρατηρώ μετά το πέρας της πρώτης εβδομάδας, είναι ότι αρχίζω κι έχω ενοχές που δεν τηρώ το πρόγραμμα του διαιτολόγου μου. Νιώθω σα να είναι το ένα άρρηκτα συνδεδεμένο με το άλλο, κι όταν δεν κάνω σωστά τη διατροφή μου, δεν κάνω σωστά και το project. Πάλι καλά! Ίσως έτσι, έχουμε επιτέλους το πολυπόθητο αποτέλεσμα! Κι αυτό είναι να χάσω επιτέλους και τα υπόλοιπα 15 - 20 κιλά. Και λέω επιτέλους, γιατί συνήθως κάνω ατασθαλ...

Ή αλλιώς οι μέρες "έχω τις μαύρες μου", "μην του μιλάτε του παιδιού", "δε θέλω άνθρωπο να δω" και "βαριέμαι". Επίσης, είναι οι μέρες τις αμφιβολίας για τις δυνάμεις μου, για τις αντοχές μου και αν θα καταφέρω αυτά που θέλω. Είναι οι μέρες που τα εμπόδια φαντάζουν ανυπέρβλητα και μια όχι και τόσο καλή είδηση μπορεί, αντί να με πεισμώσει, να με ρίξει στα τάρταρα. Γι' αυτό και χθες δεν έκανα κάποια ανάρτηση. φωτό από pixaday.com Δεν ξέρω αν τη διάθεση αυτή την πυροδότησε η συνειδητοποίηση, πως η πρώτη εβδομάδα του 100days Sugar Free Project δεν πήγε όσο καλά ήθελα ή ήταν κάτι άλλο. Το σίγουρο είναι ότι ξέρω πως θα περάσει. Άλλωστε δεν είναι στο χέρι του! Για την ώρα το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αποδεκτώ το γεγονός και το συναίσθημα, να το ζήσω λίγο το δράμα μου κι όπου μπορώ να κάνω ό,τι μπορώ για να τ' αλλάξω γρηγορότερα, ώστε να επανέλθω δριμύτερη! Όσο για την εβδομάδα που λέω ότι δεν πήγε καλά εννοώ το εξής: αντί όταν με ...

Κι έφτασε η μέρα που φοβόμουν. Η μέρα που ούτε τα εθιστικά κριτσινάκια δε θα μπορούσαν να ξεγελάσουν την ανάγκη μου για γλυκό. Βέβαια, το σημερινό ήταν λίγο περίεργο. Ενώ στο φούρνο δεν έδωσα σημασία στα γλυκά, ενώ αντιστάθηκα στη ζελεδοκρέμα της μαμάς, ήθελα σαν τρελή καρύδα! Κι όταν λέω καρύδα, δεν εννοώ το ψημένο το γλυκάκι με το κερασάκι στη μέση. Εννοώ την ψίχα καρύδας που πουλάνε είτε σε στικ είτε σε πλάκα, με ή χωρίς κακάο. Κάτι σαν τη γνωστή σοκολάτα, αλλά μόνο το περιεχόμενό της. Προσπάθησα να κρατηθώ. Τι που έκλεψα κανά - δυο κριτσίνια απ' τη μάνα μου, τι που αγόρασα Doritos, τι που έφαγα λίγο σταφύλλι για να ξεγελάσω το μυαλό μου, όπως τις προηγούμενες μέρες, τι που διάβαζα όλο τ' απόγευμα, τίποτα δε δούλεψε. Τελικά υπέκυψα. Πήγα στο σούπερ μάρκετ και πήρα μια. Δυστυχώς, είχε και κακάο. Δε φέρνει για κάποιο λόγο σκέτη. Τουλάχιστον δεν είχε σοκολάτα από πάνω... φωτογραφία από pixaday.com Ό,τι και να μου πείτε θα έχετε δίκιο. Δεν ξέρω αν θεωρείται γλυκό η κ...

Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω πέρα από τον τίτλο! Νομίζω τα λέει όλα!!! Μετά από δυο μήνες που έχω να πάω για μπάνιο, εγώ που άρχισα Μάη, κατάφερα σήμερα να κάνω το 5ο μου μπάνιο στη θάλασσα!!! Και το καταευχαριστήθηκα! Αρκετός κόσμος, αλλά όχι τόσος ώστε να μη βρίσκεις ξαπλώστρες κι ομπρέλα, ζεστή θάλασσα και πολύ καλή παρέα! Έξι ώρες στην παραλία με τρεις βουτιές, που κάθε μια κρατούσε τουλάχιστον 20λεπτο! Η τέλεια ψυχοθεραπεία, ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν!!! Τι άλλο να ζητήσει κανείς απ' τη ζωή!!! Νιώθω ευλογημένη που ζω σ' αυτή τη χώρα, που βρέχεται παντού σχεδόν από θάλασσα κι έχει συνήθως υπέροχο καιρό για να την απολαμβάνουμε (κι εδώ τελειώνει το παραλήρημα)!!! Για του λόγου το αληθές!!! Όσο για το #mysfproject, που σήμερα κλείνει μια εβδομάδα, είχα σκεφτεί να γράψω τι ατασθαλίες έκανα, αλλά αυτή την ώρα είμαι τόσο νυσταγμένη, αλλά και ζεν, που δε μπορώ να μπω σ' αυτή τη διαδικασία! Το μυαλό πετάει αλλού, οπότε το αφήνω για αύριο. Δε θα σας κουράσω περισσότερο σή...

Καθισμένη στο μπαλκόνι μου, περιμένοντας την ολοστρόγγυλη Σελήνη να με συναντήσει, γράφω κι απόψε! Τι να πω για τη σημερινή μέρα; Τα είχε όλα! Οι εναλλαγές συναισθημάτων κι οι ανατροπές του προγράμματος ήταν συνεχείς. Χαρά, άγχος, δυσκολία, συγκίνηση, έκπληξη, δημιουργικότητα τα κύρια χαρακτηριστικά της! Παρόλα αυτά γλυκό δεν αναζήτησα ιδιαίτερα. Για άλλα πράγματα είχα λιγούρες, όπως για σουβλάκι κι εκεί δεν αντιστάθηκα. Όπως δεν αντιστάθηκα και στην αγαπημένη μου λεμονάδα, την οποία και αγόρασα κάποια στιγμή νωρίς το απόγευμα δυο ώρες μετά το φαγητό. Αναφέρω την ώρα, γιατί τώρα συνειδητοποιώ πως ήταν η ώρα που κάποιες φορές έχω τάση για γλυκό. Παρόλα αυτά, δεν την έχω ανοίξει ακόμα. Ίσως αφού τελειώσω κι αυτό το κείμενο να το γιορτάσω! Θα μου πείτε, τι να γιορτάσω, το 7ο κείμενο του #mysfproject;; Όχι! Γιορτάζω όσα όμορφα μου συνέβησαν αυτές τις τελευταίες μέρες. Γιορτάζω και για όσα κατάφερα τις τελευταίες εβδομάδες, οι οποίες ήταν πολύ δύσκολες από ψυχολογικής άποψης και που ακ...

Για άλλη μια φορά μέσα σε δεκαεφτά χρόνια κάποιοι μίλησαν για το τέλος του κόσμου. Αυτή τη φορά ήταν, αν θυμάμαι καλά, στις 22 Αυγούστου και βασίζονταν σε μια έκλειψη ηλίου. Έχει καταντήσει πλέον βαρετό. Απορώ τι θα κερδίσουν, αν ποτέ βγουν αληθινοί, αφού ο κόσμος υποτίθεται θα έχει καταστραφεί... Δε θα αναλύσω εδώ το πόσο λάθος ερμηνεύουν κάποιοι τα... "σημάδια", θεωρώντας κυριολεκτικό το τέλος του κόσμου, ενώ είναι μεταφορικό. Με ενδιαφέρει όχι τοσο το γιατί το κάνουν, αλλά πως αντιδρούμε οι υπόλοιποι. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν είναι απλά άσχετοι και αφελής αυτοί που κάθε τόσο και λιγάκι βλέπουν το τέλος του κόσμου να έρχεται ή έχουν απώτερο σκοπό. Κι αν ισχύει το δεύτερο ο σκοπός είναι καλός ή κακός; Όποιος κι αν είναι ο σκοπός τους, όμως, η δική μας αντίδραση με προβληματίζει περισσότερο. Κάποιοι  ίσως, να πανικοβάλονται στο άκουσμα του τέλους. Ίσως όχι στην Ελλάδα, αλλά και πάλι υπάρχει μια μικρή μερίδα κόσμου που το παθαίνει αυτό. Οι περισσότεροι είναι πλέον αδιάφ...

Απόψε σας γράφω πιο νωρίς απ' το μπαλκόνι περιμένοντας να δω το φεγγάρι, που αύριο θα είναι ολόγιομο! Φεγγάρι ακόμα δεν έχω δει, πράγμα που μου φαίνεται λίγο περίεργο, αλλά τέλος πάντων! Κι η σημερινή μέρα ήταν υπέροχα γεμάτη!!! Με δικαιολογία κάποιες εξωτερικές δουλειές, κατάφερα να περπατήσω 50' και να κάνω κι ένα γρήγορο πέρασμα απ' το βουνό! Το τερπνόν μετά του ωφελίμου ένα πράγμα, δηλαδή! Άρπαξα κιόλας λιγάκι, γιατί ήταν μεσημέρι και στο σώμα δεν είχα βάλει αντηλιακό. Τα λάθη πληρώνονται... Πράσινο και Γαλάζιο! Ήταν πιο ωραίο από κοντά!! Είμαι ήδη αρκετά κουρασμένη και δεν ξέρω τι άλλο να γράψω (με βλέπω να κοιμάμαι απ' τις 22:00 απόψε)!! Η κούραση αυτή, όμως, είναι ευχάριστη. Όσο για τη σημερινή μέρα δεν είχα ούτε λιγούρα για γλυκό, ούτε ιδιαίτερη λαιμαργία. Δεν είχα χρόνο νομίζω για λιγουρες και λαιμαργίες! Οι ατασθαλίες που γίνονται αφορούν κυρίως το πρόγραμμα διατροφής μου. Κάποια στιγμή θα σας μιλήσω γι' αυτό. Τώρα, θα ήθελα να κάνω μια διευκρίν...

Σήμερα το πρωί πήγα στο φαρμακείο για μια δυναμωτική δόση βιταμίνης Β12. Κι εκεί που μιλούσα με τη φαρμακοποιό μας, ακούω τη ζυγαριά να μου φωνάζει "ανέβα, ανέβα"! Έτσι, κι εγώ παρότι είχα ζυγιστεί όπως ξέρετε την Πέμπτη, ανέβηκα. Και τι να δω;;; 1.300 - 1.400kg μείων!!! Ενθουσιάστηκα, αλλά ανησύχισα κιόλας που σε 3 μέρες είχα διαφορά ενός κιλού. Η φαρμακοποιός με καθησύχασε λέγοντάς μου πως πιθανόν η προηγούμενη μέτρηση να ήταν πλασματική, λόγω ίσως κάποιας κατακράτησης κι ότι είναι λογικό μόλις κόψεις κάτι μαχαίρι, να χάνεις στην αρχή γρήγορα κιλά. Και τότε θυμήθηκα τον Γενάρη του 2011. Τότε είχα αποφασίσει να κόψω τα αναψυκτικά μαχαίρι. Μικρή έπινα 1,5 -2 λίτρα την ημέρα μόνη μου γνωστό αναψυκτικό. Μεγαλώνοντας το είχα μειώσει σημαντικά, αλλά όχι αρκετά. Το Γενάρη, λοιπόν, του '11 αποφάσισα μια μέρα να τα σταματήσω τελείως. Έτσι απλά δεν ξαναήπια για μερικά χρόνια. Ίσως μόνο σε κάποια γιορτή αν ήμασταν καλεσμένοι σε τραπέζι, αλλά όχι απαραίτητα. Τον πρώτο μήνα ...

Έχω θέμα και δεν έχει να κάνει με τις λιγούρες για γλυκό, που κι αυτές είναι λίγες. Το πρόβλημα έχει ξεκινήσει μια εβδομάδα πριν. Την περασμένη Κυριακή χτύπησα τρεις φορές τα ίδια δάχτυλα του δεξιού ποδιού. Οι δυο φορές ήταν απανωτές το πρωί κι άλλη το απόγευμα. Και τις δυο φορές που χτύπησα, συνηθισμένη απ' όταν έπαιζα μπάσκετ, έβαλα πάγο. Παρόλα αυτά, το ένα δάχτυλο εξακολουθούσε να πονάει όλη την εβδομάδα (το χτύπησα κι 1-2 φορές ακόμη, μη με ρωτήσετε πως τα κατάφερα) με αποτέλεσμα να μην μπορώ να βγω για περπάτημα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μη μπορώ να εκτονώσω το στρες που έχω αυτές τις μέρες και να μη μπορώ να αλλάξω εύκολα την κακή μου διάθεση. Ελπίζω αυτή η έλλειψη άσκησης να μην γίνει έντονη επιθυμία για γλυκό ως συνήθως. Γιατί, πριν το #mysfproject έμπαινα σ' αυτον τον φαύλο κύκλο του "άγχος/στεναχώρια - γλυκό για να νιώσω καλύτερα/να καλμάρω - στεναχώρια/άγχος που δεν τηρώ τη δίαιτα" κλπ. Κι ελπίζω, επίσης, με το κόλπο που μου είπε η φίλη μου η Κατερί...

Πριν από περίπου δύο ώρες ανέβασα στο story του instagram μου μια φωτογραφία ενός παλιού μου cropped top. Ήταν απ' τ' αγαπημένα μου και το φορούσα σπάνια για να μη μου χαλάσει, ντρεπόμουν κιόλας λίγο... Τελικά ξαναπάχυνα και δεν το ξαναφόρεσα ποτέ. Ανέβασα τη φωτογραφία γιατί αυτού του είδους τα τοπ είναι πάλι στη μόδα, κάτι που περίμενα πολύ καιρό. Στόχος μου είναι, όπως θα καταλάβατε ήδη, να ξαναχωρέσω στα παλιά μου ρούχα. Δε λέω, φυσικά, πως μόνο με το SFProject θα γίνει αυτό. Νομίζω είναι αυτονόητο βλέποντας την παρακάτω φωτογραφία. Αυτό που θεωρώ σίγουρο είναι πως το εγχείρημά μου θα βοηθήσει τη συνολική προσπάθεια που κάνω. Σε επόμενη ανάρτηση θα αναφερθώ ίσως πιο αναλυτικά. Στη φωτογραφία βλέπετε πάνω το cropped top μου κι από κάτω ένα μπλουζάκι που σταμάτησα να φοράω σχετικά πρόσφατα, γιατί μου είναι λίγο μεγάλο πια. Ναι, εγώ χωρούσα στο πάνω μπλουζάκι!!! Εντάξει, είναι και λίγο stretch αλλά και πάλι!!! Που να δείτε τις φούστες μου!!! Όσοι δε με ξέρουν αδύνατη ή ...

Από χθες σκεφτόμουν τι θα γράψω για τη σημερινή μέρα και τώρα τα έχω ξεχάσει σχεδόν όλα!!! Το σίγουρο είναι πως είμαι ενθουσιασμένη με το εγχείρημα αυτό!!! Κι είναι τόσος ο ενθουσιασμός μου, που όταν πήγα χθες στο φαρμακείο για άλλο λόγο ζυγίστηκα για δεύτερη φορά μέσα στην εβδομάδα! Κι αυτό, γιατί ήθελα να είμαι σίγουρη για το πόσα κιλά είμαι στο ξεκίνημα, ώστε να δούμε τι διαφορά θα υπάρξει, σε πόσο χρόνο και για πόσο καιρό. Κι επειδή ξεχνάω εύκολα, έβγαλα και μια φωτογραφία! Για να μην βγάλετε τα ματάκια σας προσπαθώντας να δείτε τα κιλά, σας ενημερώνω πως είναι 88,600. Ανα διαστήματα, αφού το έκανα το απονενοημένο να ανεβάσω τη φωτογραφία, θα υπάρχουν αναρτησεις με την πρόοδο, αν κι όποτε αυτή υπάρχει. Η αλήθεια πάντως είναι πως υπάρχει και λίγο άγχος μήπως τελικά δεν τα καταφέρω, επειδή και την άλλη φορά μετα από τις πρώτες 3 μέρες - αν θυμάμαι καλά -  άρχισα να ζορίζομαι και κράτησε αρκετές μέρες το ζόρι. Βασικά, περνούσα κάτι σαν στερητικό σύνδρομο. Αλλά θέλω να πισ...