Στο Μυαλό της Θεότητας

Είναι μια υπέροχη Κυριακή του Γενάρη, ηλιόλουστη και ζεστή μετά από μερικές πολύ κρύες μέρες. Ιδανικά θα ήθελα να την περνούσα με μια βόλτα στη θάλασσα που θα κατέληγε σε μια παραλιακή καφετέρια για παγωτό! Ναι, τόσο ζεστή μου φαίνεται η μέρα! Επειδή, όμως, δεν μπορώ να την περάσω όπως ακριβώς θέλω για διάφορους λόγους, είπα να κάνω τις βόλτες μου νοερά ξεκινώντας με αυτό το post. Η αλήθεια είναι πως εδώ και μερικά χρόνια ήθελα να κάνω μια σειρά αναρτήσεων, που θέμα τους θα είχαν τις βόλτες μου. Ο λόγος που δεν τις έκανα μέχρι τώρα είναι απλός. Οι μόνες βόλτες που έκανα ήταν στο βουνό! Ο μεσημεριανός Ήλιος της Πρωτοχρονιάς Δυο θάλασσες: μια γαλανή και μια τσιμεντένια Ωραίο και το βουνό, δε λέω, αλλά επειδή πήγαινα πάντα στο ίδιο μέρος δεν είχα υλικό για πολλά posts. Ένα από τα resolutions μου, λοιπόν, ήταν ν' αρχίσω να βολτάρω και σε άλλες περιοχές της πόλης μου αρχικά και να επεκτίνομαι σιγά σιγά κι αλλού. Και δόξα τω Θεώ, δεν έχει τελειώσει ακόμα ο πρώτος μήνας του ...

Νέο Έτος ξεκίνησε, νέα σχέδια γεννιούνται, παλιοί στόχοι ανανεώνονται, νέες ελπίδες αναζωπυρώνονται!!! Η ευχή πάντα ίδια, να είναι η Νέα Χρονιά καλύτερη από την προηγούμενη. Το θέμα, όμως, είναι πως ξεχνάμε ότι εμείς χρωματίζουμε την κάθε χρονιά. Κάνουμε σχέδια, βάζουμε στόχους για κάθε νέα χρονιά και συνήθως μένουμε εκεί. Περιμένουμε τις συνθήκες, την όρεξή μας, τους πλανήτες (ναι εγώ το λέω αυτό, που μελετώ αστρολογία) να είναι ευνοϊκά μπας και πραγματοποιηθούν τα resolution μας. Ξεχνάμε πως πολλές φορές τις συνθήκες τις δημιουργούμε εμείς και την διάθεσή μας μπορούμε αρκετές φορές να την αλλάξουμε. Υπάρχουν, βέβαια, πάντα κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε, αλλά αυτοί στο σύνολό τους συνήθως είναι λίγοι. Αυτό που λέω είναι ότι, συνηθίζουμε να θέτουμε στόχους, να κάνουμε λίστες με το τι θέλουμε να πετύχουμε κάθε χρονιά και μετά απλά τα ξεχνάμε. Ίσως, όχι όλα, αλλά τα περισσότερα και φυσικά τα πιο δύσκολα. Πιο παλιά, νομίζω, είχα αναφερθεί πάλι στο θέμα. ...