Το blog αυτό αλλάζει συνεχώς!!! Δεν είναι ποτέ το ίδιο!
New Entry
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Σε λίγο θα ξεκινήσει ένα νέο blog. Μια νέα προσπάθεια που ξεκίνησε να ετοιμάζεται μετά από παρότρυνση μιας φίλης. Ακολουθήστε με στο theotetaonline.blogspot.com για ένα ταξίδι στα αστέρια και όχι μόνο!
Πως να μιλήσεις για κάτι που έχεις αγαπήσει πολύ χωρίς να το αδικήσεις; Και πως ν' αρχίσεις κι από που; "Το γυμνό κορίτσι" είναι το βιβλίο του Νίκου Αθανασιάδη, που γράφτηκε το 1964, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι έγινε σειρά για την ΕΡΤ το 1982, η οποία παίχτηκε και στην Αυστραλία. Είδα πρώτα τη σειρά όταν ήμουν πολύ μικρή και αυτές τις μέρες διάβασα το βιβλίο. Και τα δύο μ' έχουν επηρεάσει βαθιά. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Σελίδες 259 με το βιογραφικό του συγγραφέα Εκδόσεις Δωρικός Φωτογραφία από προσωπικό αρχείο ΠΡΟΣΟΧΗ Το βιβλίο είναι πιθανόν ακατάλληλο για όσους ανθρώπους: 1)είναι έντονα ευαισθητοποιημένοι σε συγκεκριμένα κοινωνικά και φιλοζωικά θέματα ή 2)που μπορεί τα δυο βίαια περιστατικά που περιγράφονται να ξυπνήσουν τραύματα. Είναι ένα βιβλίο που έχει γραφτεί το 1964 από έναν άνθρωπο που γεννήθηκε το 1904 στη Λέσβο και κουβαλάει τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές της εποχής του. Παρόλα αυτά θεωρώ πως κατά βάθος τις απορρίπτει, αλλά πάλι κάποια άτομα μπορεί να προσβλη...
Στέκεις μπρος στ' ανοιχτό ψυγείο. Τι τρως; Σοκολάτα ή παγωτό; Ή μήπως τα συναισθήματά σου; Καταβροχθίζεις ένα πακέτο μπισκότα ολόκληρο στην καθισιά σου. Την πείνα σου δαμάζεις; Ή μήπως το θυμό, τη στεναχώρια σου, το άγχος; Μπουκώνεσαι μ' ένα σουβλάκι ή ένα μπέργκερ. Τόσο νόστιμο είναι ή μήπως προσπαθείς να καταπιείς την αδικία κι όσα δε μπορείς να φωνάξεις; Στέκεις μπρος στ' ανοιχτό ψυγείο. Τι τρως; Πεινάς; Ή μήπως κάτι θέλεις να καλύψεις; Πεινάς; Τι τρως; Αυτό που είναι στο πιάτο σου ή τον εαυτό σου; Πεινάς. Πεινάς. Πεινάς. Γιατί πεινάς; Πεινάς για χαρά. Πεινάς για αποδοχή. Πεινάς για έρωτα. Πεινάς για αγάπη. Πεινάς για ζωή. Για τη ζωή που θες και δεν έχεις... Photo Credit: Logan Elias Landen
Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολύ παλιά, ήταν μια κοπέλα που έψαχνε τον Έρωτα και την Αγάπη. Η ίδια είχε μια μεγάλη καρδιά και πολλή αγάπη να δώσει, αλλά είχε πλανευτεί. Είχε πλανευτεί απ' όλες αυτές τις ελαφρές ταινίες του Hollywood, που τόσο της άρεσε να βλέπει και ταυτιζόταν ενίοτε με την πρωταγωνίστρια. Είχα πλανευτεί από μυθιστορήματα για μεγάλους έρωτες, αλλά κι απ' τα παραμύθια της παιδικής της ηλικίας. Νόμιζε πως ο Έρωτας είναι πόνος, drama, κλάμα!!! Πίστευε πως μόνο ο κεραυνοβόλος έρωτας ήταν πραγματικός έρωτας. Πίστευε πως ήταν μισή κι έπρεπε να βρει κάποιον να την ολοκληρώσει για να είναι ευτυχισμένη. Κι η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας κι ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα και πόνο πέρασε και drama και κλάμα. Ήξερε όλα τα ερωτικά τραγούδια χαράς και πόνου της εποχής της απέξω. Ζωγράφιζε καρδούλες παντού, έγραφε ποιηματάκια γλυκανάλατα κι έκλαιγε τα βράδια μουσκεύοντας το μαξιλάρι της. Όταν πρωτοερωτευόταν πετούσε από χαρά, είχε ενέργεια ήταν δημιουργική αλλά γρήγορα - όσο γρήγορ...
Σχόλια