Είναι κάποια βράδια...

Είναι κάποια βράδια, συνήθως Σαββατόβραδα, που αναρωτιέσαι πως είναι η ζωή εκεί έξω, έξω απ αυτούς τους τοίχους. 

Νοιώθεις πως η ζωή τρέχει εκεί έξω και όλοι εκτός από σένα τρέχουν μαζί της! Τρέχει και σε προσπερνά. Το καταλαβαίνεις από τους ήχους του δρόμου που καταφέρνουν να τρυπώσουν στο κάστρο σου όταν έχει απόλυτη ησυχία. Αλλά ακόμα κι αν δεν ακούγεται τίποτε, είναι κάποια βράδια που το νοιώθεις.


Κάποιες φορές αναρωτιέσαι αν θα ήθελες να είσαι εκεί μ' όλους τους άλλους, γνωστούς και άγνωστους "ή μήπως είναι καλύτερα εδώ"; Κι αναρωτιέσαι, γιατί κάποια βράδια ξέρεις πως πεθαίνεις να γίνεις ένα μ' αυτήν την τρέλα και άλλα λες "τί κάνω εγώ εδώ μ' όλους αυτούς" και νοιώθεις ξένη. Νοιώθεις μόνη μέσα σε τόσο κόσμο. 


Είναι κάποια βράδια που σου λείπουν κάποια περασμένα βράδια. Κι είναι κάποια πρωινά που σου λείπουν επίσης, όπως και κάποια απογεύματα κι αναρωτιέσαι αν θα τα ξαναζήσεις. Είναι κι ολόκληρες εποχές, όπως τα καλοκαίρια που λες "δεν πειράζει θα πάω του χρόνου διακοπές" και του χρόνου λες τα ίδια πάλι. 

Είναι κάποια βράδια σαν το αποψινό. Κι είναι κάποια πρωινά σαν το Κυριακάτικο που μας ξημερώνει...

Σχόλια

Ο χρήστης Borrachera είπε…
"Είναι κάτι νύχτες μοναξιάς που δεν ξημερώνουν..." όπως λέει και ο γνωστός τροβαδούρος. Σημασία έχει να κάνουμε πράγματα κ να τα φχαριστιόμαστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το παρελθόν ας μείνει στη λήθη του, το παρόν έχει σημασία κ αν είμαστε τυχεροί κ το μέλλον...
10:07 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το γυμνό κορίτσι

Εικόνα
 Πως να μιλήσεις για κάτι που έχεις αγαπήσει πολύ χωρίς να το αδικήσεις; Και πως ν' αρχίσεις κι από που; "Το γυμνό κορίτσι" είναι το βιβλίο του Νίκου Αθανασιάδη, που γράφτηκε το 1964, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι έγινε σειρά για την ΕΡΤ το 1982, η οποία παίχτηκε και στην Αυστραλία. Είδα πρώτα τη σειρά όταν ήμουν πολύ μικρή και αυτές τις μέρες διάβασα το βιβλίο. Και τα δύο μ' έχουν επηρεάσει βαθιά.  ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Σελίδες 259 με το βιογραφικό του συγγραφέα Εκδόσεις Δωρικός  Φωτογραφία από προσωπικό αρχείο ΠΡΟΣΟΧΗ Το βιβλίο είναι πιθανόν ακατάλληλο για όσους ανθρώπους: 1)είναι έντονα ευαισθητοποιημένοι σε συγκεκριμένα κοινωνικά και φιλοζωικά θέματα ή 2)που μπορεί τα δυο βίαια περιστατικά που περιγράφονται να ξυπνήσουν τραύματα. Είναι ένα βιβλίο που έχει γραφτεί το 1964 από έναν άνθρωπο που γεννήθηκε το 1904 στη Λέσβο και κουβαλάει τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές της εποχής του. Παρόλα αυτά θεωρώ πως κατά βάθος τις απορρίπτει, αλλά πάλι κάποια άτομα μπορεί να προσβλη...
Διαβάστε περισσότερα

Πείνα

Εικόνα
Στέκεις μπρος στ' ανοιχτό ψυγείο. Τι τρως; Σοκολάτα ή παγωτό; Ή μήπως τα συναισθήματά σου;  Καταβροχθίζεις ένα πακέτο μπισκότα  ολόκληρο στην καθισιά σου. Την πείνα σου δαμάζεις; Ή μήπως το θυμό, τη στεναχώρια σου, το άγχος; Μπουκώνεσαι μ' ένα σουβλάκι ή ένα μπέργκερ. Τόσο νόστιμο είναι ή μήπως προσπαθείς να καταπιείς την αδικία κι όσα δε μπορείς να φωνάξεις; Στέκεις μπρος στ' ανοιχτό ψυγείο. Τι τρως; Πεινάς; Ή μήπως κάτι θέλεις να καλύψεις; Πεινάς; Τι τρως; Αυτό που είναι στο πιάτο σου ή τον εαυτό σου; Πεινάς. Πεινάς. Πεινάς. Γιατί πεινάς; Πεινάς για χαρά. Πεινάς για αποδοχή. Πεινάς για έρωτα. Πεινάς για αγάπη. Πεινάς για ζωή.  Για τη ζωή που θες και δεν έχεις... Photo Credit: Logan Elias Landen 
Διαβάστε περισσότερα

Μια μικρή Ρομαντική Ιστορία χωρίς Τέλος

Εικόνα
Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολύ παλιά, ήταν μια κοπέλα που έψαχνε τον Έρωτα και την Αγάπη. Η ίδια είχε μια μεγάλη καρδιά και πολλή αγάπη να δώσει, αλλά είχε πλανευτεί. Είχε πλανευτεί απ' όλες αυτές τις ελαφρές ταινίες του Hollywood, που τόσο της άρεσε να βλέπει και ταυτιζόταν ενίοτε με την πρωταγωνίστρια. Είχα πλανευτεί από μυθιστορήματα για μεγάλους έρωτες, αλλά κι απ' τα παραμύθια της παιδικής της ηλικίας. Νόμιζε πως ο Έρωτας είναι πόνος, drama, κλάμα!!! Πίστευε πως μόνο ο κεραυνοβόλος έρωτας ήταν πραγματικός έρωτας. Πίστευε πως ήταν μισή κι έπρεπε να βρει κάποιον να την ολοκληρώσει για να είναι ευτυχισμένη. Κι η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας κι ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα και πόνο πέρασε και drama και κλάμα. Ήξερε όλα τα ερωτικά τραγούδια χαράς και πόνου της εποχής της απέξω. Ζωγράφιζε καρδούλες παντού, έγραφε ποιηματάκια γλυκανάλατα κι έκλαιγε τα βράδια μουσκεύοντας το μαξιλάρι της. Όταν πρωτοερωτευόταν πετούσε από χαρά, είχε ενέργεια ήταν δημιουργική αλλά γρήγορα - όσο γρήγορ...
Διαβάστε περισσότερα