Φαντασία και Δημιουρία

 φωτογραφία από www.vanhoutte.com

Ένα χαρακτηριστικό χειμωνιάτικο απόγευμα Κυριακής, όπως αυτό έχει με βρίσκει συχνά με ένα φλιτζάνι ζεστή σοκολάτα - ή ενίοτε καφέ - στο ένα χέρι και μ' ένα βιβλίο συνήθως στο άλλο ή με όμορφη μουσική μπροστά στην μπαλκονόπορτα. Η φύση έξω από το τζάμι κάνει τα δικά της και μεγαλουργεί σε χρώματα, κίνηση, ήχους (όταν φυσικά δεν καμουφλάρονται απ' αγενέστατα μέσα μεταφοράς των ανθρώπων) κι η φαντασία μέσα από το τζάμι οργιάζει - με την καλή έννοια πάντα!

Τα βιβλία τ' αγάπησα αργά, σταδιακά και δυνατά. Τα αγάπησα τόσο που εκτός του ότι θαυμάζω αυτούς που μπορούν και γράφουν βιβλία, μου έχει δημιουργηθεί η ανάγκη να γράψω κι εγώ κάποια στιγμή. Ο λόγος που τ' αγάπησα; Είναι γιατί μου ανοίγουν νέους ορίζοντες, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό μου, μερικά και τις γνώσεις μου αλλά κυρίως δίνουν φτερά στη δική μου φαντασία! Δεν είναι καταπληκτικό πως η φαντασία κι οι εμπειρίες κάποιου άλλου ξυπνούν τη δική σου φαντασία και την εξελίσσουν;

από thecrimsonpoppy.com

Αυτό είναι μια αφορμή για να ζηλεύω δημιουργούς όπως οι συγγραφείς κι οι ποιητές! Ο κυριότερος όμως είναι πως έχουν βρει τον τρόπο να δημιουργήσουν κάτι υπέροχο, να εκφραστούν, να διοχετεύσουν την ενέργειά τους σε κάτι ευγενές! Το ίδιο ζηλεύω τους μουσικούς που, όπως οι συγγραφείς βάζουν τις λέξεις στη σειρά και μοιράζονται μαζί μας ότι φαντάστηκαν ή έζησαν, έτσι κι αυτοί βάζουν νότες στη σειρά και με τις μελωδίες τους μας κάνουν να φανταζόμαστε χίλια πράγματα! Πόσο μάλλον όταν οι μελωδίες μπλέκονται με λέξεις!

Θαυμάζω και ζηλεύω τους ζωγράφους που μπορούν να ανακατέψουν τόσο αρμονικά χρώματα και σχέδια και να αποδώσουν υπέροχα ένα τοπίο ή ακόμα κι ένα συναίσθημα. Το ίδιο και τους φωτογράφους που οι στιγμές και τα μέρη που απαθανατίζουν μπορεί να είναι ίδια μεταξύ τους αλλά είναι δοσμένα τόσο διαφορετικά λες και με το πάτημα ενός κουμπιού καθένας τους έκλεισε μες τη φωτογραφία την δική του αντίληψη για την στιγμή και το μέρος εκείνο. Θαυμάζω και ζηλεύω, επίσης, όλους εκείνους που βλέπουν ένα κομμάτι ξύλου, πέτρας, μετάλλου και όποιου άλλου υλικού μπορούμε να φανταστούμε ή όχι και το μετατρέπουν σε έργο τέχνης ή κόσμημα!

Φαντασία και δημιουργικότητα είναι σχεδόν άρρηκτα δεμένα! Ακόμα κι η μαγειρική είναι μια έκφανση τους, όπως και πολλά άλλα επαγγέλματα. Για ένα περίεργο λόγο όμως, κι ας λένε ότι είναι καλλίτερα να κάνεις το hobby σου επάγγελμα, η φαντασία και η δημιουργικότητα για μένα αφορούν τον ελεύθερο χρόνο. Είναι τρόποι να ξεφεύγεις και να εκτονώσεις την ένταση. Κι αν τύχει και βγάλεις χρήματα από αυτό ακόμα καλλίτερα (αλλά μην τα δεις ποτέ σαν δουλειά)!