Έξω απ’ το παράθυρο

Έξω απ’ το παράθυρο ο κόσμος τρέχει. Όχι όπως παλιά, βέβαια, αλλά σίγουρα τρέχει πιο γρήγορα από μένα που είμαι από μέσα. Βλέπω όλα αυτά τ’ αυτοκίνητα κι αναρωτιέμαι που να πηγαίνουν όλοι αυτοί. 

World outside my window - Nick Helbig *

Φαντάζομαι πως άλλοι επιστρέφουν από τις δουλειές τους ή από τα τελευταία ψώνια της ημέρας και της εβδομάδα. Άλλοι πάλι μπορεί να επιστρέφουν από τον απογευματινό καφέ τους ή να πηγαίνουν για καφέ. Ή να επισκέπτονται κάποιο συγγενή ή φίλο. Κάποτε το έκανα κι εγώ με μια κάποια συχνότητα. Υπάρχουν κι οι άλλοι που τώρα θα ετοιμάζονται  για τη βραδινή τους έξοδο. Αυτούς κάποιες φορές τους ζηλεύω πιο πολύ!

Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άλλα άτομα που να κοιτάζουν τον κόσμο πίσω από ένα τζάμι. Τι να σκέφτονται άραγε; Κάνουν όνειρα ή αναπολούν μια ζωή που πέρασε κι ίσως να μην γυρίσει ποτέ; Άραγε κοιτάει πια κανείς έξω απ’ το παράθυρο; Θαυμάζει κάποιος την όποια ομορφιά μπορεί να βρει και νευριάζει με την όποια παραφωνία χαλάει το τοπίο ή την ηρεμία; 

Έξω απ’ το παράθυρο ο κόσμος τρέχει είτε βρέχει, είτε χιονίζει. Νοιώθω όπως παιδί, που κοίταζα έξω απ’ το παράθυρο κι έκανα όνειρα πως κάποτε θα τρέχω κι εγώ μαζί του. Και κάποτε, για λίγο ή πολύ, έτρεξα μαζί του είτε ήταν καλοκαίρι, είτε χειμώνας. Έτρεχα και ξέχασα να κοιτάω έξω απ’ το παράθυρο. Δεν κοίταζα, όμως, ούτε και μέσα. Και τώρα κοιτάω πάλι τη ζωή να τρέχει έξω απ’ το παράθυρο και ζηλεύω που δεν τρέχω κι εγώ μαζί. Κι αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω να ξανατρέξω. Ελπίζω όμως, αν τα καταφέρω, να σταματώ καμιά φορά και να θυμάμαι να κοιτάω τη θέα μέσα κι έξω απ’ το παράθυρο.

*η πρώτη φωτογραφία είναι από το fineartamerica.com