Λαβύρινθος

Είναι κάποιες ώρες, κάποιες μέρες που έρχεσαι αντιμέτωπος με τον εαυτό σου. Προσπαθείς να καταλάβεις τι είναι αυτό που ζητάς. Τι είναι αυτό που θες. Κάθεσαι μετέωρος βυθισμένος στις σκέψεις σου, χαμένος στο λαβύρινθο του μυαλού σου και ψάχνεις απαντήσεις. Σα μουδιασμένος δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Κι αναρωτιέσαι πως μερικοί άνθρωποι το κάνουν να φαίνεται τόσο εύκολο.

Δεν μπορείς να μην θαυμάσεις αλλά ούτε και να μη ζηλέψεις ανθρώπους που, λες και σε μια στιγμή, έχουν αποφασίσει τι θέλουν κι αρχίζουν αμέσως να καταστρώνουν το σχέδιο τους για να το πετύχουν. Αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι έχουν κολλήσει ποτέ; Έχουν ποτέ πατήσει το pause; Ακόμα και η αξιολόγηση των πράξεών τους και των αποτελεσμάτων αυτών φαντάζει διαδικασία αυτόματη. Κι έρχεσαι εσύ που η όλη διαδικασία σου παίρνει λίγο έως πολύ παραπάνω κι αισθάνεσαι μικρός κι ελλιπής μπροστά στο μεγαλείο αυτών των δυνατών κι ορμητικών ανθρώπων. Η σταθερότητα κι η σιγουριά με την οποία προχωρούν σε γοητεύει και σε καθηλώνει. 

από www.theaustralian.com.au

Η δική σου αναποφασιστικότητα και μεταβλητότητα φαίνονται εμπόδια ανυπέρβλητα. Όμως, εξελίσσεται ο άνθρωπος αν είναι στάσιμος κι αν ακολουθεί πάντα την πεπατημένη σε μονοπάτια που ήδη γνωρίζει; Ίσως, έχεις κι εσύ ένα καλό που μεταλλάσσεσαι και μεταβάλλεσαι συχνά πυκνά. Τα σταθερά βήματα αν δε σου έλειπαν, θα είχες φτερά. 

Δεν είναι κακό ούτε να θαυμάζεις αλλά ούτε κι αν ζηλεύεις τους ανθρώπους που φαίνονται να έχουν τον έλεγχο της ζωής τους. Αρκεί κάποτε να παραδειγματιστείς και να αντιγράψεις ό,τι σου ταιριάζει για να πας παρακάτω, για να εξελιχθείς. Άλλωστε κι αυτοί όσο δυνατοί κι αν φαίνονται σε σένα, κάποιο σκοτεινό πέρασμα στα σοκάκια της ψυχής και του μυαλού τους θα έχουν και κάτι μπορεί να ζηλεύουν κι εκείνοι από σένα.