Όνειρο θερινού μεσημεριού

Είναι κάτι μεσημέρια που απλώς θέλω την ησυχία μου. Να είμαι μόνη και το μόνο που θα ακούγεται να είναι οι ήχοι της φύσης... 


"Βρίσκομαι σε ένα σπίτι, ίσως στην επαρχία, δίπλα στο κύμα, που όμως έχει και κήπο απ την άλλη μεριά. Έχω μαζί μου το laptop μου, γιατί σε τέτοιες φάσεις με επισκέπτεται κι η έμπνευση - η μόνη παρέα που δέχομαι τέτοιες στιγμές. Με γραφική ύλη γενικότερα και με βιβλία το σπίτι αυτό  είναι σίγουρα γεμάτο. 

Ξαπλώστρες, αιώρες κάτω από ομπρέλες, παγκάκια στη δροσιά ενός μεγάλου δέντρου  συμπληρώνουν την εικόνα μαζί με δροσερά ροφήματα και φρούτα. Η μουσική μου θα είναι συντροφιά στο γράψιμο και η φύση στο διάβασμα. Τηλεόραση δεν υπάρχει. 

Κι έτσι απλά, δροσερά κι αέρινα θα περνούσε ένα υπέροχο, δημιουργικό απόγευμα, μέχρι το βράδυ που θα ετοιμαστώ να βρω τους φίλους μου σε μια απ' τις καλοκαιρινές εξόδους μας κάπου δίπλα στη θάλασσα."


Τι υπέροχη ηρεμία!!! Τι ομορφιά!!! Αλλά δυστυχώς κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσω...