Όνειρο Θερινού Μεσημεριού 3

Είναι Παρασκευή πρωί κι έχω ξυπνήσει απ’ τις 5. Για να λέμε και την αλήθεια ζήτημα είναι να κοιμήθηκα κανένα διωράκι από την προσμονή. Πραγματικά δεν το πιστεύω! Κρουαζιέρα όπως παλιά: η μαμά, η κουμπάρα μου κι εγώ και μάλιστα τσάμπα!!! Τι τύχη να έχεις κάποιον που δουλεύει σε ναυτιλιακή που ασχολείται με κρουαζίερες! Απ’ την αγωνία μου φοβάμαι μήπως ξεχάσω τίποτα απ’ αυτά που αφήνεις για την τελευταία στιγμή, όπως τα εισιτήρια ας πούμε. 

Όσο ετοιμάζομαι σκέφτομαι πως η θεία μου θα μας έχει στείλει καλούδια πάλι στην καμπίνα για το «καλό ταξίδι». Αναρωτιέμαι, πως θα είναι το πλοίο αυτή τη φορά. Θα μπορούσε να είναι εκείνο που είχαμε πάει την επταήμερη, γιατί απ’ ότι ξέρω εκείνο το κρουαζιερόπλοιο αναλάμβανε τις πολυήμερες κρουαζιέρες. Άραγε θα είναι το ίδιο πλήρωμα ή μετά από τόσα χρόνια θα έχει αλλάξει; Αν ναι, το δεκαήμερο ταξίδι θα είναι εγγυημένα καλό!!! 

Στο δρόμο για τον Πειραιά η θεία μου με τη μητέρα μου μιλάνε, αλλά δεν ακούω τι λένε! Ονειρεύομαι τις εκδρομές που θα πάμε, τα βράδια στην ντίσκο να χορεύουμε ασταμάτητα, αν θα μας καλέσει ο καπετάνιος κι αυτή τη φορά στη Γέφυρα και στο τραπέζι του για δείπνο κάποιο βράδυ, ποιοι θα είναι οι συνταξιδιώτες μας και πολλά άλλα. 

Με το που φτάνουμε οι κινήσεις μας είναι ίδιες. Κάτι σαν ιεροτελεστία για να πάει καλά το ταξίδι. Πρώτα αφού επιβιβαζόμαστε πάμε στις καμπίνες να παραλάβουμε τα πράγματά μας και να ενημερώσουμε το προσωπικό αν χρειαζόμαστε κάτι. Μετά κάνουμε μια βόλτα με την κολλητή μου στο πλοίο και θα συναντήσουμε τη μητέρα και τη θεία μου, που θα έχει τελειώσει με τους ελέγχους και θα είναι σίγουρη ότι όλα βαίνουν καλώς στην επιβίβαση, στο κατάστρωμα με το pool-bar για καφέ. Αργότερα, μόλις το πλοίο ξεκινήσει, εγώ κι η Βίκυ πάμε για την καθιερωμένη ενημέρωση εκτάκτου ανάγκης. Πλέον είμαστε εξπέρ στο να φοράμε σωσίβια και την παρουσίαση θα μπορούσαμε άνετα να την κάνουμε εμείς αλλά πάμε πάντα για να είμαστε σίγουρες για τον τόπο συγκέντρωσης κι άλλες πληροφορίες που μπορεί ν’ αλλάζουν από πλοίο σε πλοίο.

Επιτέλους φέτος θα καταφέρουμε να φάμε το βράδυ σε εστιατόριο με θέα το Βόσπορο, αφού φυσικά επισκεφθούμε το πρωί για μια ακόμα φορά την Αγιά Σοφιά και σηκώσουμε το Παζάρι!!! Επίσης, αυτή τη φορά θα πάω και στη Λίνδο και στην αρχαία Έφεσο και δεν ακούω κουβέντα!!! Λέω στην κουμπάρα μου πως σ’ αυτό το ταξίδι θα κάνουμε και χρήση των υπηρεσιών του σπα αλλά λέω και να τιμήσουμε μια φορά και το καζίνο του πλοίου κι όχι μόνο αυτό του Μόντε Κάρλο, που είναι και το μοναδικό στο οποίο έχω πάει… Και σα ν’ ακούω τώρα και τον ήχο απ’ τους κουλοχέρηδες και τα κέρματα που πέφτουν όταν κάποιος κερδίζει…

Ντιν ντιν ντιν ντριν ντριν ντριν ντριν… Μα τι στο καλό;;; Τηλέφωνο είναι αυτό;;; 
- Μάλιστα;;;
- Έλα παιδί μου! Σε ξύπνησα;
- Έλα βρε κουμπάρα!!! Κι αν σου πω τι όνειρο έβλεπα… 

"Κρουαζιέρα θα με πάω, γιατί με νοιάζομαι και μ' αγαπάω"