Αύγουστος

Μια εβδομάδα και κάτι απομένει για να τελειώσει αυτός που παραδοσιακά θεωρείται ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού, ο Αύγουστος. Ο μήνας αυτός για μένα πάντα ήταν περίεργος αλλά πάντα αγαπημένος με αρκετή δόση μελαγχολίας μα και προσμονής. Παρόλα αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά είναι και διαφορετικός – σα να κάνει κύκλους – ανά περιόδους στη ζωή μου.

από dailypainters.com

από nilssonstudio.com

Όταν ήμουν πολύ μικρή, δημοτικό, ήταν ο χειρότερός μου μήνας κυρίως μετά την πρώτη εβδομάδα. Βασανιστικά βαρετός αφού είναι γνωστό πως όταν είσαι τόσο μικρός ο χρόνος περνά υπερβολικά αργά, ειδικά τις χρονιές που δεν πηγαίναμε κάπου διακοπές – κι ήταν κι αρκετές, δυστυχώς – ελλείψη εξοχικού. Τουλάχιστον κάναμε πολλά μπάνια τότε! Πρέπει να έκανα τουλάχιστον ενενήντα το χρόνο! Έκανα αμάν να έρθει ο Σεπτέμβρης, ν’ αρχίσουν τα σχολεία για να έχω κι εγώ κάτι να κάνω. Μεγαλώνοντας έχω την αίσθηση ότι κάπως μετριάστηκε όλο αυτό. Ίσως επειδή μεγάλωνα κι έβρισκα πράγματα να κάνω και μόνη μου. Ανακάλυψα πόσο μ’ αρέσουν τα βιβλία, αλλά και πόσο μ’ αρέσει να γράφω στίχους. Ένα-δύο καλοκαίρια μάλιστα ανακάλυψα πως μ’ αρέσει και να σχεδιάζω ρούχα! Και κάποια άλλα καλοκαίρια πέρα απ’ τα μπάνια πήγαινα κάθε μέρα γυμναστήριο. Όλα αυτά τα χρόνια είχα μια αίσθηση ονειρική από τον Αύγουστο, με τον ήλιο να απλώνει παντού το χρυσό του χρώμα. Πιθανότατα την είχα φτιάξει από αυτά που διάβαζα στα βιβλία, έβλεπα στην τηλεόραση ή άκουγα άλλους να λένε. Ονειρευόμουν, λοιπόν, πως κάποτε θα αποκτήσω κι εγώ εξοχικό και θα τρέχω μέσα σε αγρούς, χωράφια και δάση, θα παίζω με τ’ άλλα παιδιά ή θα κάνω βόλτες με παρέες άλλων εφήβων στην πλατεία του χωριού και θα πηγαίνουμε μαζί για μπάνιο πρωί κι απόγευμα. 

Πάντα βέβαια αδημονούσα ν’ αρχίσει το σχολείο, είτε είχαμε πάει κάπου διακοπές το καλοκαίρι είτε όχι. Εκεί γύρω στον Δεκαπενταύγουστο ο μήνας αυτός άρχιζε να με βαραίνει. Πως βαραίνεις απ’ τη ζέστη κι αρχίζεις να γίνεσαι πιο αργός σε όλα, σα να έχουν μπει όλα σε αργή κίνηση. Κάπως έτσι ήταν η αίσθηση που είχα. Άρχιζα να θέλω μια αλλαγή. Μια ανανέωση και πάντα περίμενα με αγωνία τι νέο θα φέρει ο Σεπτέμβρης – από μαθήματα, συμμαθητές/ συμφοιτητές, καθηγητές μέχρι νέες ασχολίες ή νέα εργασία. 

 Κάποια στιγμή βέβαια μεγάλωσα και το όνειρο διαλύθηκε. Τώρα πια, όμως, χάθηκε και η μαγεία του Αυγούστου. Έμεινε μόνο η ελπίδα ότι το επόμενο καλοκαίρι – δεν ξέρω γιατί αλλά πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να ταυτίζω το καλοκαίρι μόνο με τον Αύγουστο – θα είναι εκείνο που θα κάνω τις διακοπές που έχω ονειρευτεί!*

από margaretheath.co.uk

*Αχάριστη δεν είμαι, αφού για τρία αυγουστιάτικα φεγγάρια έκανα διακοπές που άλλοι ίσως δε θα κάνουν ποτέ και επισπεύτηκα μέρη που κάποιοι δε θα πάνε ποτέ. Αλλά αυτό ήταν τυχαίο. Εγώ μιλάω για τις διακοπές που έχω ονειρευτεί και σχεδιάσει.