Είναι κάτι μέρες

Είναι κάτι μέρες σαν αυτή που θες να είσαι μόνη μες το σπίτι. Να είσαι ανάμεσα στη μουσική, τα περιοδικά και τα βιβλία σου. Είναι ένα αίσθημα πιο έντονο, ίσως σε άτομα που δεν ζουν μόνο.  Θες απλά να περάσεις την ημέρα σου πίνοντας ζεστά ή κρύα ροφήματα, να λιώνεις μπροστά στον υπολογιστή ή την τηλεόραση. Δε θες να μιλήσεις με κανέναν, σχεδόν. Αν ζεις με άλλους εύχεσαι να μη σου απευθύνουν το λόγο παρά μόνο για τ’ απαραίτητα ή γενικά όσο λιγότερο γίνεται. 

Σήμερα, ιδανικά, θα ήθελα να έμενα μόνη μου σ’ ένα ήσυχο σπίτι, σε μια ήσυχη γειτονιά με ωραία θέα έξω απ’ το παράθυρό μου. Θα ήθελα να είχα έναν ευρύχωρο καναπέ, ένα laptop σφαίρα, τηλεόραση, DVD player, ντουλάπια γεμάτα μπισκότα και chips, ψυγείο με απόθεμα σοκολάτας κι απαραίτητα παγωτό cookies and cream. Θα ήθελα και όσα λεφτά χρειάζονται να καλύψουν το ντιλίβερι της μέρας. 

Η μέρα θα άρχιζε με καφέ, μπισκότα/κέικ/κρουασάν και facebook. Θα συνέχιζε μέχρι το μεσημέρι με περιοδικά και βιβλία να συνοδεύονται από αγαπημένη μουσική. Το μεσημέρι το μενού θα είναι μια Caesar’s με κοτόπουλο. Η συνέχεια στο ίδιο περίπου στυλ. Καμιά ταινία ή σειρά ή και τα δύο, γράψιμο, διάβασμα είτε βιβλίων είτε blogs, οποιονδήποτε blogs, ενδοσκόπηση… Να σκεφτείς και να εκτιμήσεις αυτά που έχεις και να καταλάβεις τι θέλεις πραγματικά από δω και κάτω. Να αναζητήσεις το δρόμο που θες ν’ ακολουθήσεις. Παράλληλα με όλα αυτά επιβάλλεται καφές/ ζεστή σοκολάτα/(κρύο) τσάι κι άλλη μια επιδρομή στα ντουλάπια. 

Πίνακας του Volegov

Και κάπου εκεί μεταξύ λιωσίματος και εσωτερικής αναζήτησης αναζητάς την ανθρώπινη επαφή. Ένα τηλεφώνημα σε μια αγαπημένη φίλη ή μια κλήση skype με αγαπημένο φίλο που μένει μακριά – ίσως τα μόνα άτομα με τα οποία δεν έχεις πρόβλημα να μιλήσεις σήμερα – καθώς περιμένεις να φτάσει η παραγγελία με το βραδινό σου. Κινέζικο. Πόσο καιρό έχεις να φας κινέζικο!!! Και αρχίζεις να το απολαμβάνεις είτε κατά την κλήση skype είτε ξεκινώντας παράλληλα τον μαραθώνιο αγαπημένων σειρών ή ταινιών! Και περνάνε έτσι αρκετές ώρες στις οποίες έχεις καταναλώσει εναλλάξ chips, σοκολάτα και παγωτό. 

Η ώρα έχει περάσει, η μέρα έχει αλλάξει αλλά για σένα τώρα τελειώνει που θα αποκοιμηθείς είτε στον καναπέ είτε θα καταφέρεις να πας μέχρι το κρεβάτι σου. Και θα ξυπνήσεις το πρωί με άλλη διάθεση! Αφού θα τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και θα έχεις κάνει αυτό που ήθελες, δε θα σε κρατάει τίποτα μες το σπίτι. Μάλιστα θα απορείς πως άντεξες μια ολόκληρη μέρα χωρίς ανθρώπινη επαφή, χωρίς τους φίλους και την οικογένειά σου! Θα είναι μια νέα καλύτερη μέρα.

Είναι απλά κάτι μέρες, σαν αυτή, που θες να μείνεις μόνη, να λιώσεις μπροστά στον υπολογιστή ή την τηλεόραση, που θες να γουρουνιάσεις με την ησυχία σου χωρίς ενοχές, που θες να μείνεις με τον εαυτό σου και να τα πείτε, γιατί δεν το κάνετε συχνά. Δεν έχει σημασία εν είναι καλοκαίρι ή χειμώνας. Είναι κάτι τέτοιες μέρες που περνάνε σα να μην υπήρξαν, μπορεί να μην τις θυμόμαστε, αλλά μπορεί τελικά να μας έκαναν καλό.