Αντίο 2016

Αυτό το κείμενο είναι μια ιδέα - αντίδραση σε τουίτ αγαπημένης φίλης-φόλοουερ που της φαινόταν περίεργο που μιλάμε για το 2016 σα να είναι άνθρωπος. Τι υπέροχη παρατήρηση!!! Αλήθεια πως θα αισθανόμασταν για το 2016 αν ήταν άνθρωπος και πως θα του φερόμασταν;;

Είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι από εμάς θα το μισούσαν. Κι είναι λογικό. Κουβαλούσε μοίρα σκληρή και καθήκον βαρύ. Πλήγωσε, δυσκόλεψε, στεναχώρησε, αλλά και δίδαξε. Εγώ το αισθάνομαι περισσότερο σαν έναν δύστροπο και αυστηρό δάσκαλο, που όμως μας έμαθε πολλά και την αξία του θα την καταλάβουμε μόνο μετά από χρόνια. Και κάποιοι από εμάς δε θα την καταλάβουν και ποτέ, γιατί τόσο δύσκολα ήταν τα μαθήματά του.

Εγώ συνηθίζω ν' αγαπώ τέτοιους δασκάλους. Αλλά ακόμα κι αν δεν τους συμπαθώ, θα στεναχωριόμουν στις τελευταίες τους στιγμές. Γι' αυτό και προτείνω, τώρα που η φωτίτσα του σβήνει, να του δείξουμε τα δόντια μας για όλα αυτά που μας έκανε - καλά και άσχημα - με το πιο μεγάλο μας χαμόγελο. Έτσι και κόντρα θα του πάμε και θα το συγχωρέσουμε για να φύγει πιο ανάλαφρο και να δώσει με χαρά τη θέση του στο 2017!

φωτό από www.skyhdwallpaper.com

Τι λέτε λοιπόν;;;
Γιααα να δω δοντάκια!!! Για να δω χαμογελάκια!!!
Έτσι μπράβο!!!

Καλή κι Αισιόδοξη Χρονιά Κόσμε (άλλωστε εμείς τη φτιάχνουμε
😉)!!!!