my SFProject - Μέρα 14η

Δεν είμαι για συγχαρητήρια ακόμα... Χθες το βράδυ, τελικά ενέδωσα στον πειρασμό που σας έλεγα. Ενέδωσα σε μισό τυροκούλουρο. Θα μου πείτε που το βρήκα βραδιάτικα. Είναι μια παραλαγή που κάνω καμιά φορά στο πρωινό μου, το οποίο είναι ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης μ' ένα τυράκι. Και για να μην τρέχω κάθε πρωί στο φούρνο, αγοράζω αρκετά και τα διατηρώ στην κατάψυξη. Και κάπως έτσι τα βρίσκω και το βράδυ!

Και σήμερα η μέρα έδειχνε πολλά υποσχόμενη μέχρι το μεσημεριανό. Σωστή στο πρωινό, σωστή στο δεκατιανό σνακ, ατασθαλία στο μεσημεριανό, άλλα αντί άλλων στο βραδινό. Κι όλα αυτά λόγω κακής διάθεσης επειδή πάλι άλλαξε το πρόγραμμά μου. Ή μάλλον, αυτή είναι η δικαιολογία. Το μυαλό ακόμα ψάχνει λόγους και τρόπους να γίνει αυτό που έχει συνηθίσει να γίνεται. Κι εγώ ακόμα το αφήνω. Καλά λένε ότι ο εαυτός μας είναι ο χειρότερος εχθρός μας.

Φωτό από το pinterest του competeeveryday.com

Που θα πάει, όμως! Έχω άλλες 86 μέρες να στρώσω. Και πιστεύω πως με βοηθάει περισσότερο το ότι γράφω εδώ τι κάνω και γιατί, απ' το να μην τα έγραφα. Πρώτον, έτσι δε μπορώ να κρυφτώ απ'τον εαυτό μου. Δεύτερον συνειδητοποιώ συντομότερα τα γιατί και τα πως αυτών που κάνω ή δεν κάνω και άρα έχω την ευκαιρία να τα αλλάξω γρηγορότερα.

Τώρα, μόλις, συνειδητοποίησα ότι δεν είχα καθόλου λιγούρα για γλυκό σήμερα! Πέρα από μια στιγμή που στο instagram είδα ένα στόρυ με γλυκά - πράγμα που ξέχασα αμέσως - ούτε όταν η μάνα μου ζήτησε να της αγοράσω μπισκότα, μου άνοιξε η όρεξη για γλυκό! Πάλι καλά!

Και κάπως έτσι πέρασε και η 14η μέρα. Ραντεβού πάλι αύριο, στο ίδιο blog! Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε!