My SFProject - Μέρα 25η
Σήμερα, όπως σχεδόν όλες οι Δευτέρες τον τελευταίο καιρό, η μέρα ήταν γεμάτη. Είχα κυρίως εξωτερικές δουλειές οπότε δε είχα και χρόνο ούτε να σκεφτώ για φαγητό, πόσο μάλλον να λιγουρευτώ κάτι γλυκό. Ακόμα και στο ιατρείο του γαστρεντερολόγου* μου, που είναι πάνω από φούρνο και μύριζε λουκουμά η περιοχή κι η σκάλα, δεν έτρεξε ούτε σάλιο! Ούτε όταν αγόρασα ένα cake για τη μουσαφίρισα που θα ερχόταν κάποια στιγμή το απόγευμα.
Το πρόβλημα προέκυψε όταν γύρισα σπίτι από το γιατρό μου. Η φίλη μας είχε έρθει και φυσικά είχε φέρει κι εκείνη το κάτι τις! Αρχικά, παρότι μου είπε η μητέρα μου περίπου τι είχε φέρει, δεν έδωσα σημασία, αν και ήδη στο γυρισμό σκεφτόμουν να πάρω παγωτό ή καρύδα. Αφού φάγαμε κι έφυγε η μουσαφίρισσά μας, άνοιξα το κουτί για να επιβεβαιώσω το περιεχόμενο. Και τι να δω;; Δυο απ' τ' αγαπημένα μου γλυκά, που είχα και πολύ καιρό να φάω!
Αρχικά είπα να δοκιμάσω λίγο κι απ' τα δύο, αλλά τελικά το γαλακτομπούρεκο δε μου άρεσε. Αντίθετα, το κανταΐφι ήταν αρκετά καλό! Κι ευτυχώς όχι πολύ σιροπιαστό, γιατί ποτέ δε μ' άρεσαν αυτού του είδους τα γλυκά όταν πλέουν στο σιρόπι. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, το κακό έγινε... Εκείνη την ώρα μάλιστα δε μου φάνηκε καθόλου γλυκό και θυμήθηκα πως κάποιες - σπάνιες - φορές παθαίνω υπογλυκαιμίες. Τώρα, σχεδόν μια ώρα μετά, αρχίζω και νιώθω τη γλύκα του. Και μπορώ να πω, μάλιστα, πως αρχίζω να το μετανοιώνω. Λίγο, όχι πολύ, γιατί πραγματικά ένιωθα να το έχω ανάγκη.
Η πράξη, βέβαια, αυτή δε θα μείνει ατιμώρητη! Το SFProject μετατίθεται άλλη μια εβδομάδα μετά και τελειώνει πλέον στις 23/12/2017. Κι αυτό, δε γίνεται μόνο για το κανταΐφι. Γίνεται και για τις καρύδες. Που θα μου πάει! Θα το καταφέρω! Στο χέρι μου είναι!
Καλή Εβδομάδα σε όλες κι όλους! Ραντεβού σύντομα πάλι εδώ!!!
_________________________
* κάποια στιγμή θα σας μιλήσω και γι' αυτό, όχι για να μάθετε γιατί πάω σε γαστρεντερολόγο, αλλά για να ενημερωθείτε σωστά για κάποια πράγματα και να μην υπάρχουν παρεξηγησεις. Θα καταλάβετε σε μελλοντική ανάρτηση.
 |
| Πολύ θα ήθελα να γίνω σαν την κυρία που έφαγε μισό κομμάτι cake |
Το πρόβλημα προέκυψε όταν γύρισα σπίτι από το γιατρό μου. Η φίλη μας είχε έρθει και φυσικά είχε φέρει κι εκείνη το κάτι τις! Αρχικά, παρότι μου είπε η μητέρα μου περίπου τι είχε φέρει, δεν έδωσα σημασία, αν και ήδη στο γυρισμό σκεφτόμουν να πάρω παγωτό ή καρύδα. Αφού φάγαμε κι έφυγε η μουσαφίρισσά μας, άνοιξα το κουτί για να επιβεβαιώσω το περιεχόμενο. Και τι να δω;; Δυο απ' τ' αγαπημένα μου γλυκά, που είχα και πολύ καιρό να φάω!
 |
| Ό,τι απέμεινε!! Δυο ήταν τα κανταΐφια και τα φάγαμε με τη μαμα. |
Αρχικά είπα να δοκιμάσω λίγο κι απ' τα δύο, αλλά τελικά το γαλακτομπούρεκο δε μου άρεσε. Αντίθετα, το κανταΐφι ήταν αρκετά καλό! Κι ευτυχώς όχι πολύ σιροπιαστό, γιατί ποτέ δε μ' άρεσαν αυτού του είδους τα γλυκά όταν πλέουν στο σιρόπι. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, το κακό έγινε... Εκείνη την ώρα μάλιστα δε μου φάνηκε καθόλου γλυκό και θυμήθηκα πως κάποιες - σπάνιες - φορές παθαίνω υπογλυκαιμίες. Τώρα, σχεδόν μια ώρα μετά, αρχίζω και νιώθω τη γλύκα του. Και μπορώ να πω, μάλιστα, πως αρχίζω να το μετανοιώνω. Λίγο, όχι πολύ, γιατί πραγματικά ένιωθα να το έχω ανάγκη.
Η πράξη, βέβαια, αυτή δε θα μείνει ατιμώρητη! Το SFProject μετατίθεται άλλη μια εβδομάδα μετά και τελειώνει πλέον στις 23/12/2017. Κι αυτό, δε γίνεται μόνο για το κανταΐφι. Γίνεται και για τις καρύδες. Που θα μου πάει! Θα το καταφέρω! Στο χέρι μου είναι!
Καλή Εβδομάδα σε όλες κι όλους! Ραντεβού σύντομα πάλι εδώ!!!
_________________________
* κάποια στιγμή θα σας μιλήσω και γι' αυτό, όχι για να μάθετε γιατί πάω σε γαστρεντερολόγο, αλλά για να ενημερωθείτε σωστά για κάποια πράγματα και να μην υπάρχουν παρεξηγησεις. Θα καταλάβετε σε μελλοντική ανάρτηση.
Σχόλια