My SFProject - Μέρα 61η έως 63η
Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφερθεί σε δυο δυσκολίες που αντιμετωπίζω στην εφαρμογή του Sugar Free Project. Μάλιστα χθες, η μια μ' έκανε να φάω μια σοκοφρέτα μελευκή σοκολάτα και να μοιραστώ μια Amaretti με τη μαμά. Θα τολμήσω να πω ότι, ίσως, είχα ελαφριά υπογλυκαιμία, γιατί δεν κατάλαβα σχεδόν καθόλου τη γλύκα. Κανονικά έπρεπε να με λιγώσει η σοκοφρέτα, κάτι που δεν έγινε. Επίσης, στο βραδυνό με την βρώμη και τις σταφίδες, συνήθως βάζω λιγότερες απ' ό,τι πρέπει γιατί τις θεωρώ πάρα πολύ γλυκές και δεν αντέχω. Χθες, είτε υπήρχαν στο γάλα είτε όχι ήταν το ίδιο και το αυτό.
Οπότε, η χθεσινή ατασθαλία δε θα έχει "τιμωρία" παράταση ημερών. Άλλωστε, σήμερα, τη δεύτερη σοκοφρέτα που είχα αγοράσει για μένα την έδωσα στη μαμά και δεν είχα κι ιδιαίτερο θέμα με αυτό! Πρωτόγνωρο! Όπως πρωτόγνωρο είναι και το γεγονός ότι αφού κάλυψα την ανάγκη μου για γλυκό, δεν έφαγα την έξτρα σοκοφρέτα, όπως θα έκανα πριν. Ένας, όμως, ακόμη λόγος που γράφω είναι γιατί εντόπισα άλλη μια δυσκολία.
Η δυσκολία αυτή είναι μικρότερης σημασίας, γιατί είναι εποχική. Τώρα που χειμωνιάζει, που και που, για να ζεσταθούμε κάνουμε κι ένα ζεστό ρόφημα. Το ζεστό ρόφημα το συνόδευα πάντα με κέικ, μπισκότα, κουλουράκια, τσουρεκάκια κλπ. Κι όσο προχωράμε προς τις Γιορτές τόσο πιο έντονη η συνήθεια και με περισσότερους πειρασμούς. Όχι μόνο φοινίκια και βασιλόπιτες με τον ζεστό καφέ ή το τσάι, αλλά και σοκολατάκια μετά το φαγητό. Και δε φτάνει μόνο αυτό. Ένας από τους τρόπους ν' αποφεύγω τον πειρασμό είναι να πηγαίνω για περπάτημα. Τώρα το χειμώνα με τις βροχές θα είναι λιγάκι πιο δύσκολο.
Για την ώρα, βέβαια, το ελέγχω. Και πιστεύω πως θα τα καταφέρω μέχρι το τέλος του project. Το πρόβλημά μου, όμως, είναι οι Γιορτές. Αν και το τέλος του εγχειρήματος είναι στις 24/12, φοβάμαι μην πέσω με τα μούτρα στα φοινίκια (μελομακάρονα για όσους δεν ξέρουν) και σε ό,τι μου έχει "λείψει". Ελπίζω στο ότι θα μου φανούν πολύ γλυκά όλα και δε θα ορμήσω. Όπως, επίσης, και στο ότι θα έχω αποκτήσει εγκράτεια και μέτρο, όπως χθες που δεν έφαγα παραπάνω απ' όσο χρειαζόμουν. Θα δείξει!
Καλή Συνέχεια σε ό,τι κάνετε!!!
Οπότε, η χθεσινή ατασθαλία δε θα έχει "τιμωρία" παράταση ημερών. Άλλωστε, σήμερα, τη δεύτερη σοκοφρέτα που είχα αγοράσει για μένα την έδωσα στη μαμά και δεν είχα κι ιδιαίτερο θέμα με αυτό! Πρωτόγνωρο! Όπως πρωτόγνωρο είναι και το γεγονός ότι αφού κάλυψα την ανάγκη μου για γλυκό, δεν έφαγα την έξτρα σοκοφρέτα, όπως θα έκανα πριν. Ένας, όμως, ακόμη λόγος που γράφω είναι γιατί εντόπισα άλλη μια δυσκολία.
Η δυσκολία αυτή είναι μικρότερης σημασίας, γιατί είναι εποχική. Τώρα που χειμωνιάζει, που και που, για να ζεσταθούμε κάνουμε κι ένα ζεστό ρόφημα. Το ζεστό ρόφημα το συνόδευα πάντα με κέικ, μπισκότα, κουλουράκια, τσουρεκάκια κλπ. Κι όσο προχωράμε προς τις Γιορτές τόσο πιο έντονη η συνήθεια και με περισσότερους πειρασμούς. Όχι μόνο φοινίκια και βασιλόπιτες με τον ζεστό καφέ ή το τσάι, αλλά και σοκολατάκια μετά το φαγητό. Και δε φτάνει μόνο αυτό. Ένας από τους τρόπους ν' αποφεύγω τον πειρασμό είναι να πηγαίνω για περπάτημα. Τώρα το χειμώνα με τις βροχές θα είναι λιγάκι πιο δύσκολο.
 | |||
| Η φωτογραφία είναι της Μικαέλας Ευλογίαδη |
Για την ώρα, βέβαια, το ελέγχω. Και πιστεύω πως θα τα καταφέρω μέχρι το τέλος του project. Το πρόβλημά μου, όμως, είναι οι Γιορτές. Αν και το τέλος του εγχειρήματος είναι στις 24/12, φοβάμαι μην πέσω με τα μούτρα στα φοινίκια (μελομακάρονα για όσους δεν ξέρουν) και σε ό,τι μου έχει "λείψει". Ελπίζω στο ότι θα μου φανούν πολύ γλυκά όλα και δε θα ορμήσω. Όπως, επίσης, και στο ότι θα έχω αποκτήσει εγκράτεια και μέτρο, όπως χθες που δεν έφαγα παραπάνω απ' όσο χρειαζόμουν. Θα δείξει!
Καλή Συνέχεια σε ό,τι κάνετε!!!
Σχόλια