Εκλογές - Κάποιες Σκέψεις
Ούτε εγώ το πιστεύω πως κάνω post για τις εκλογές, που είναι προ των πυλών, αλλά το κάνω. Και το κάνω, γιατί προβληματίζομαι πολύ, όπως οι περισσότεροι, για το τι θα ψηφίσω. Σε τοπικό επίπεδο τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Λίγο - πολύ όλοι ξέρουμε στους δήμους μας ποιος έχει κάτι τι, αν όντως έχει κάνει κάτι ή όχι. Τα πράγματα δυσκολεύουν περισσότερο όταν διευρύνεται το πεδίο.
Έχω τεράστιο θέμα με τις νομαρχιακές και τις ευρωβουλευτικές υποψηφιότητες (ούτε για τα Όσκαρ να μιλούσα!). Στις πρώτες το άτομο που ήθελα να ψηφίσω δεν είναι υποψήφιο στον τομέα που ψηφίζω, οπότε γεια σας. Στις ευρωβουλευτικές δεν έχω ιδέα ποιοι είναι υποψήφιοι. Δεν έχω ακούσει κάτι, δεν έχω ενδιαφερθεί. Αισθάνομαι πραγματικά σαν τα παιδιά που πάνε πρώτη φορά να ψηφίσουν! Η αλήθεια για της ευρωβουλευτικές νομίζω είναι πως οι περισσότεροι από μας δεν ξέρουμε τι στο καλό κάνουν εκεί πέρα και πως ακριβώς επηρεαζόμαστε από τις αποφάσεις που παίρνονται στην Ευρωβουλή. Είναι πολύ μακριά από εμάς, δε νιώθουμε συνήθως να μας επηρεάζει άμεσα (ενώ αντίθετα αποφάσεις που λαμβάνονται εκεί αφορούν και την καθημερινότητά μας), οπότε είναι πιο δύσκολο να καταλάβουμε ποιος ακριβώς υποψήφιος θα ήταν καταλληλότερος. Κι έτσι φαντάζομαι πως ψηφίζουμε καθαρά κομματικά.
Θα μου πείτε και πότε ο Έλληνας δεν ψήφισε καθαρά κομματικά;; Αυτό πιστεύω είναι ένα από τα λάθη μας. Θέλω να πιστεύω πως εγώ δεν είμαι κομματικοποιημένη. Και νομίζω πως το έχω πετύχει, γιατί τις περισσότερες φορές δεξιοί με νομίζουν αριστερή και αριστεροί με νομίζουν δεξιά και δε συμμαζεύεται!!! Οπότε μου είναι και πιο εύκολο να πω αυτά που θέλω να πω.
Είναι καιρός να βάλουμε πίσω το προσωπικό συμφέρον και ν' ασχοληθούμε με το κοινό (το οποίο αν το καλοσκεφτείτε είναι και προσωπικό). Φτάνει με τα κόμματα, φτάνει με τον φανατισμό. Όποιος και να βγει νομίζω το κατανοείται όλοι, απλά δε θέλετε να το παραδεχτείτε, δεν θ' αλλάξει ριζικά τα πράγματα. Και να θέλει δεν μπορεί. Δεν είναι μάγος. Ξυπνάτε. Όπως είναι η κατάσταση γενικά (ΕΕ, παγκόσμια, εσωτερικά κλπ) κάποια πράγματα αλλάζουν δύσκολα. Επίσης, κάθε πολιτικός καλώς ή κακώς έχει κι ένα μεγάλο ή μικρό συμφέρον (μην τσαντίζεστε γιατί κι όσοι τους ψηφίζουν θεωρούν ότι θα ωφεληθούν με ρουσφέτι, άρα είναι ίδιον του λαού μας, οπότε ας αναλάβει καθένας την ευθύνη του εαυτού του ως πολίτη και να μη ρίχνει αλλού ευθύνες), δεν έχει σημασία. Κάποιοι (γιατί δεν είναι όλοι ίδιοι ευτυχώς) έχουν τουλάχιστον το μυαλό - θα το πω - να καταλάβουν πως θα πρέπει να παράξουν κι έργο, να δώσουν κάτι πίσω πέρα απ' το να παίρνουν.
Εγώ αυτούς τους τελευταίους θα προσπαθήσω να ψάξω να βρω για να ψηφίσω. Κι αυτό όπως προείπα είναι πιο εύκολο και τοπικό επίπεδο, σε δήμους. Ευτυχώς δεν κατεβαίνει και κάποιος γνωστός μου για να έρθω στη δύσκολη θέση να του/ης πως "δε θα σε ψηφίσω συγγνώμη", αν θεωρώ πως δεν κάνει γι' αυτό το λειτούργημα (γιατί λειτούργημα είναι κανονικά κι όχι δουλειά).
Και ναι θα πάω να ψηφίσω, γιατί δε θέλω ν' αφήσω την τύχη μου στους άλλους. Γιατί με το να μην ψηφίσω ή να ρίξω λευκό, αυτό νιώθω ότι κάνω. Νιώθω ότι δεν έχω προσπαθήσει τουλάχιστον μπας και βελτιωθεί το πράγμα. Επειδή, όμως δεν θέλω να ψηφίζω τυφλά ή κομματικά έχω ένα νέο σύστημα επιλογής υποψηφίων! Αποτελείται από τρία αλληλένδετα μέρη. Το ένα το εφάρμοζα τα τελευταία χρόνια, το άλλο το κάνω για πρώτη φορά. Το τρίτο είναι εντελώς συνδυαστικό. Να πούμε ότι με βοηθάει το γεγονός πως επιλέγουμε έως 3 υποψήφιους για τους Δήμους και έως 4 για νομαρχίες και Ευρωβουλή.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
1) Αν δεν ξέρω κανέναν/μια υποψήφιο/α (κι εννοώ δεν ξέρω αν έχουν κάνει έργο και τί είδους έργο) ψηφίζω γυναίκες. Είμαστε από τις χώρες που οι γυναίκες εκπροσωπούνται με τον λιγότερο αριθμό σε πολιτικές θέσεις (τοπική αυτοδιοίκηση, Βουλή, Ευρωβουλή). Αν είστε άντρες προφανώς δε σας ενδιαφέρει και πιθανόν να μη μας θεωρείτε ικανές (άλλη συζήτηση αυτή). Αλλά αν είστε γυναίκες σκεφτείτε το.
2) Αυτό το μέρος το κάνω πρώτη φορά και το κάνω και για τις γυναίκες υποψήφιες. Αν δεν ξέρω τί να ψηφίσω για τη νομαρχία ή την Ευρωβουλή μπαίνω στους συνδυασμούς διάφορων κομμάτων και ανεξάρτητων υποψηφίων, διαβάζω το έργο που θέλουν να κάνουν και τα βιογραφικά των υποψηφίων. Ναι είναι χρονοβόρο, αλλά μιλάμε για το μέλλον μας και κυρίως το μέλλον των παιδιών μας (ας κοιτάξουμε και λίγο πέρα απ' τη μύτη μας). Αν δεν θέλετε και δεν έχετε χρόνο για όλα δείτε 2-3 και μετά αποφασίστε τι θα κάνετε. Εγώ αυτό κάνω.
3) Αφού έχουμε τη δυνατότητα να βάλουμε πάνω από 1 σταυρό, τότε για μένα ιδανικό είναι να ψηφίσω μια παλιά καραβάνα τουλάχιστον και μετά 1-2 νέα άτομα. Κι όταν λέω νέα δεν αναφέρομαι μόνο στην ηλικία. Μπορεί να είναι νέα σε ηλικία, αλλά να έχουν ξαναεκλεγεί ή μπορεί να εκλέγονται για πρώτη φορά. Μπορεί, ακόμα, να είναι μεγαλύτερα άτομα σε ηλικία, αλλά νέα στον πολιτικό στίβο.
Με άλλα λόγια αυτό που θέλω να πω - κι εδώ θα κλείσω γιατί είναι πολύ μεγαλύτερο απ' ό,τι ήθελα - είναι πως θα ψηφίσω κάποιο άτομο με εμπειρία στο χώρο και κάποιο άτομο νέο στο χώρο. Σίγουρα θα ψηφίσω και γυναίκες, αν όχι μόνο γυναίκες. Χρειάζεται ισορροπία και χρειάζεται να ακούγονται οι φωνές όλων (νεότερων, μεγαλύτερων, γυναικών, αντρών, παιδιών, ΑΜΕΑ, φιλόζωων, ΛΟΑΤ* κλπ), αν θέλουμε να έχουμε μια δίκαιη κοινωνία και πολιτεία. Και χρειάζεται πια να ψηφίζουμε πέρα και πάνω από κόμματα. Έχουμε μια επιλογή να κάνουμε και είναι όλη δική μας.
Καλό βόλι.
Υ.Γ. πέστε να με φάτε δε με νοιάζει καθόλου - όταν θέλετε δημοκρατία αυτή είναι για όλους, αλλιώς είναι κάτι άλλο. Και μην αρχίσετε τα σχόλια (ότι καταστρέφω την κοινωνία ή ότι μετά από όλα αυτά που είπα μόνο γι' αυτό έγραψα - επειδή μόνο αυτό σας έμεινε) και τις υποθέσεις για το τι είμαι, τι δεν είμαι και που ανήκω. Δεν ανήκω πουθενά. Είμαι άνθρωπος και υπερασπίζομαι ανθρώπινα (κι όχι μόνο) δικαιώματα.
Έχω τεράστιο θέμα με τις νομαρχιακές και τις ευρωβουλευτικές υποψηφιότητες (ούτε για τα Όσκαρ να μιλούσα!). Στις πρώτες το άτομο που ήθελα να ψηφίσω δεν είναι υποψήφιο στον τομέα που ψηφίζω, οπότε γεια σας. Στις ευρωβουλευτικές δεν έχω ιδέα ποιοι είναι υποψήφιοι. Δεν έχω ακούσει κάτι, δεν έχω ενδιαφερθεί. Αισθάνομαι πραγματικά σαν τα παιδιά που πάνε πρώτη φορά να ψηφίσουν! Η αλήθεια για της ευρωβουλευτικές νομίζω είναι πως οι περισσότεροι από μας δεν ξέρουμε τι στο καλό κάνουν εκεί πέρα και πως ακριβώς επηρεαζόμαστε από τις αποφάσεις που παίρνονται στην Ευρωβουλή. Είναι πολύ μακριά από εμάς, δε νιώθουμε συνήθως να μας επηρεάζει άμεσα (ενώ αντίθετα αποφάσεις που λαμβάνονται εκεί αφορούν και την καθημερινότητά μας), οπότε είναι πιο δύσκολο να καταλάβουμε ποιος ακριβώς υποψήφιος θα ήταν καταλληλότερος. Κι έτσι φαντάζομαι πως ψηφίζουμε καθαρά κομματικά.
Θα μου πείτε και πότε ο Έλληνας δεν ψήφισε καθαρά κομματικά;; Αυτό πιστεύω είναι ένα από τα λάθη μας. Θέλω να πιστεύω πως εγώ δεν είμαι κομματικοποιημένη. Και νομίζω πως το έχω πετύχει, γιατί τις περισσότερες φορές δεξιοί με νομίζουν αριστερή και αριστεροί με νομίζουν δεξιά και δε συμμαζεύεται!!! Οπότε μου είναι και πιο εύκολο να πω αυτά που θέλω να πω.
Είναι καιρός να βάλουμε πίσω το προσωπικό συμφέρον και ν' ασχοληθούμε με το κοινό (το οποίο αν το καλοσκεφτείτε είναι και προσωπικό). Φτάνει με τα κόμματα, φτάνει με τον φανατισμό. Όποιος και να βγει νομίζω το κατανοείται όλοι, απλά δε θέλετε να το παραδεχτείτε, δεν θ' αλλάξει ριζικά τα πράγματα. Και να θέλει δεν μπορεί. Δεν είναι μάγος. Ξυπνάτε. Όπως είναι η κατάσταση γενικά (ΕΕ, παγκόσμια, εσωτερικά κλπ) κάποια πράγματα αλλάζουν δύσκολα. Επίσης, κάθε πολιτικός καλώς ή κακώς έχει κι ένα μεγάλο ή μικρό συμφέρον (μην τσαντίζεστε γιατί κι όσοι τους ψηφίζουν θεωρούν ότι θα ωφεληθούν με ρουσφέτι, άρα είναι ίδιον του λαού μας, οπότε ας αναλάβει καθένας την ευθύνη του εαυτού του ως πολίτη και να μη ρίχνει αλλού ευθύνες), δεν έχει σημασία. Κάποιοι (γιατί δεν είναι όλοι ίδιοι ευτυχώς) έχουν τουλάχιστον το μυαλό - θα το πω - να καταλάβουν πως θα πρέπει να παράξουν κι έργο, να δώσουν κάτι πίσω πέρα απ' το να παίρνουν.
Εγώ αυτούς τους τελευταίους θα προσπαθήσω να ψάξω να βρω για να ψηφίσω. Κι αυτό όπως προείπα είναι πιο εύκολο και τοπικό επίπεδο, σε δήμους. Ευτυχώς δεν κατεβαίνει και κάποιος γνωστός μου για να έρθω στη δύσκολη θέση να του/ης πως "δε θα σε ψηφίσω συγγνώμη", αν θεωρώ πως δεν κάνει γι' αυτό το λειτούργημα (γιατί λειτούργημα είναι κανονικά κι όχι δουλειά).
Και ναι θα πάω να ψηφίσω, γιατί δε θέλω ν' αφήσω την τύχη μου στους άλλους. Γιατί με το να μην ψηφίσω ή να ρίξω λευκό, αυτό νιώθω ότι κάνω. Νιώθω ότι δεν έχω προσπαθήσει τουλάχιστον μπας και βελτιωθεί το πράγμα. Επειδή, όμως δεν θέλω να ψηφίζω τυφλά ή κομματικά έχω ένα νέο σύστημα επιλογής υποψηφίων! Αποτελείται από τρία αλληλένδετα μέρη. Το ένα το εφάρμοζα τα τελευταία χρόνια, το άλλο το κάνω για πρώτη φορά. Το τρίτο είναι εντελώς συνδυαστικό. Να πούμε ότι με βοηθάει το γεγονός πως επιλέγουμε έως 3 υποψήφιους για τους Δήμους και έως 4 για νομαρχίες και Ευρωβουλή.
 |
| εικόνα από pixabay.com |
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
1) Αν δεν ξέρω κανέναν/μια υποψήφιο/α (κι εννοώ δεν ξέρω αν έχουν κάνει έργο και τί είδους έργο) ψηφίζω γυναίκες. Είμαστε από τις χώρες που οι γυναίκες εκπροσωπούνται με τον λιγότερο αριθμό σε πολιτικές θέσεις (τοπική αυτοδιοίκηση, Βουλή, Ευρωβουλή). Αν είστε άντρες προφανώς δε σας ενδιαφέρει και πιθανόν να μη μας θεωρείτε ικανές (άλλη συζήτηση αυτή). Αλλά αν είστε γυναίκες σκεφτείτε το.
2) Αυτό το μέρος το κάνω πρώτη φορά και το κάνω και για τις γυναίκες υποψήφιες. Αν δεν ξέρω τί να ψηφίσω για τη νομαρχία ή την Ευρωβουλή μπαίνω στους συνδυασμούς διάφορων κομμάτων και ανεξάρτητων υποψηφίων, διαβάζω το έργο που θέλουν να κάνουν και τα βιογραφικά των υποψηφίων. Ναι είναι χρονοβόρο, αλλά μιλάμε για το μέλλον μας και κυρίως το μέλλον των παιδιών μας (ας κοιτάξουμε και λίγο πέρα απ' τη μύτη μας). Αν δεν θέλετε και δεν έχετε χρόνο για όλα δείτε 2-3 και μετά αποφασίστε τι θα κάνετε. Εγώ αυτό κάνω.
3) Αφού έχουμε τη δυνατότητα να βάλουμε πάνω από 1 σταυρό, τότε για μένα ιδανικό είναι να ψηφίσω μια παλιά καραβάνα τουλάχιστον και μετά 1-2 νέα άτομα. Κι όταν λέω νέα δεν αναφέρομαι μόνο στην ηλικία. Μπορεί να είναι νέα σε ηλικία, αλλά να έχουν ξαναεκλεγεί ή μπορεί να εκλέγονται για πρώτη φορά. Μπορεί, ακόμα, να είναι μεγαλύτερα άτομα σε ηλικία, αλλά νέα στον πολιτικό στίβο.
 |
| εικόνα από pixabay.com |
Καλό βόλι.
Υ.Γ. πέστε να με φάτε δε με νοιάζει καθόλου - όταν θέλετε δημοκρατία αυτή είναι για όλους, αλλιώς είναι κάτι άλλο. Και μην αρχίσετε τα σχόλια (ότι καταστρέφω την κοινωνία ή ότι μετά από όλα αυτά που είπα μόνο γι' αυτό έγραψα - επειδή μόνο αυτό σας έμεινε) και τις υποθέσεις για το τι είμαι, τι δεν είμαι και που ανήκω. Δεν ανήκω πουθενά. Είμαι άνθρωπος και υπερασπίζομαι ανθρώπινα (κι όχι μόνο) δικαιώματα.
Σχόλια